Pierwsze śluby

26 września czternastu franciszkanów w Kalwarii Pacławskiej k. Przemyśla złożyło pierwsze śluby zakonne. Ślubowali przez najbliższy rok żyć w posłuszeństwie, bez własności i w czystości. Tym samym zakończyli rok próby – nowicjat. Przed nimi sześć lat studiów filozoficzno-teologicznych. Prowincjał franciszkanów z Krakowa o. Jarosław Zachariasz OFMConv nie krył zadowolenia, że tak wielu braci pozytywnie odpowiedziało na wezwanie Chrystusa do służby w Jego Kościele w czasach, gdy ten głos jest tak skutecznie zagłuszany. „Światło Boże nie zagasło” – mówił. „Wasza decyzja zawarta w odpowiedzi ‘jestem’ cieszy nas wszystkich” – mówił z radością drugi prowincjał o. Adam Kalinowski OFMConv z Gdańska. Przy tej okazji o. Zachariasz podziękował rodzicom i najbliższym krewnym, że stworzyli dobre warunki, atmosferę, odpowiednie środowisko dla swoich synów, że ich powołanie mogło się rozwinąć. A braciom, „którzy dali się uwieść Chrystusowi”, życzył, aby „codziennie byli Nim oczarowani”. Bo „wskutek zauroczenia Chrystusem – mówił o. Kalinowski – rezygnacja z życia małżeńskiego i rodzinnego, z posiadania i gromadzenia, z nieograniczonego decydowania o swoich losach i samorealizacji, jest tak naprawdę możliwa”.

Na początku Eucharystii kustosz sanktuarium o. Jarosław Karaś OFMConv obiecał, że uczestnicy mszy św. modlą się o dar wytrwania w powołaniu i dobrych postanowieniach dla braci i o to, aby słowa ślubowania zostały przez nich dochowane.

O. Kalinowski w homilii nie ukrywał przed braćmi, że życie profesją rad ewangelicznych nie jest łatwe. „Życie wzięte na serio jest i ma być drogą krzyżową, drogą oczyszczenia, uświęcenia, rezygnacji z siebie, duchowej przemiany i doskonalenia z pomocą łaski Bożej” – tłumaczył.

W tym roku franciszkanie na całym świecie obchodzą 800-lecie swojego istnienia. Dlatego prowincjał z Gdańska uświadomił braciom, że są „jubileuszowym pokoleniem w historii zakonu, uczestniczącym w sztafecie życia Ewangelią, zapoczątkowanej przez Biedaczynę z Asyżu” i że od nich „zależy, czy ta sztafeta będzie biegła naprzód, czy wlokła się w żółwim tempie, czy będzie przyciągać ludzi, młodych, energicznych, ambitnych, czy też raczej wzbudzać politowanie i współczucie. Czy będzie wyścigiem dla Królestwa Niebieskiego czy też walką o przemijające dobra”.

Okolicznościowe kazanie o. Adam Kalinowski zakończył słowami poety ks. Twardowskiego: „Drogi Bracie: ‘nie rycz jak osioł, nie drżyj jak żaba, wytrwaj, choć nie wiesz jak, choćby się cały Kościół zawalił, Bogu się mówi: tak!’”.

o. Jan Maria Szewek OFM Conv
Za: franciszkanie.pl

Pokolenie 800-lecia

25 września, przed cudownym obrazem Matki Bożej Kalwaryjskiej 14 kandydatów rozpoczęło rok próby w zakonie franciszkanów. Zostali przyjęci do nowicjatu przez prowincjałów z Gdańska (o. Adam Kalinowski) i Krakowa (o. Jarosław Zachariasz) – 9 braci prawnie należy do krakowskiej prowincji franciszkanów, trzech do gdańskiej, a dwóch do kustodii słowackiej).

Nowicjusze na początku obrzędu obłóczyn wyrazili pragnienie uczestniczenia w życiu rodziny franciszkańskiej, w Zakonie Braci Mniejszych Konwentualnych. „Prosimy was usilnie, abyście pomogli nam kroczyć na drodze pokuty, żyć według formy świętej Ewangelii, naśladować pokorę i ubóstwo Pana naszego Jezusa Chrystusa, abyśmy posiadali Ducha Pańskiego i modlili się zawsze czystym sercem, oraz wzrastali w duchu miłości braterskiej” – mówili.

Prowincjał o. Jarosław Zachariasz OFMConv, który prowadził ceremonię odpowiedział: „Przyjmujemy was do naszej wspólnoty braterskiej, abyście mogli doświadczyć życia braci mniejszych”.

Przełożony prowincji przypomniał, że habit uobecnia osobę św. Franciszka z Asyżu, że tunika, kaptur i sznur to znaki podjęcia duchowej walki. „Franciszkański habit przypomina o potrzebie krzyżowania własnego ciała z jego wadami i grzechami po to, aby coraz mocniej kochać Boga i ludzi” – przypomniał.

„Habit św. Franciszka – znak pokuty, mający krój krzyża niech będzie dla was oznaką poświęcenia się Bogu, a sznur – znakiem umiłowania życia ubogiego. Abyście coraz bardziej upodobniali się do św. Franciszka w naśladowaniu Jezusa Chrystusa” – życzył o. Zachariasz.

Prowincjał powiedział ponadto braciom, że w dniu obłóczyn zakon obdarza ich zaufaniem, a oni biorą na siebie odpowiedzialność za niego. „Trzeba to sobie codziennie przypominać. Za tym habitem stoi 800-letnia tradycja” – oznajmił. Tegorocznych braci nowicjuszy nazwał pokoleniem 800-lecia.

Przypomniał też słowa generała zakonu o. Marco Tasca OFMConv sprzed kilku dni, że św. Franciszek w momencie nawrócenia przestał się zajmować sobą, a zajął się Bogiem. „Obyście codziennie wkładając habit, coraz mniej myśleli o sobie, a coraz więcej o Chrystusie. Dzisiejsza liturgia jest zachętą do nawrócenia. Począwszy od tego wieczoru, każdego dnia należy uświadamiać sobie, kim się stajecie” – apelował.

W zakonie franciszkanów formacja początkowa trwa osiem lat: rok postulatu, rok nowicjatu i sześć lat studiów filozoficzno-teologicznych. Na piątym roku studiów bracia mogą związać się z zakonem na całe życie, składając śluby wieczyste: posłuszeństwa, ubóstwa i czystości. Po studiach kandydaci do kapłaństwa przyjmują święcenia prezbiteratu.

Jan M. Szewek OFM Conv
za: franciszkanie.pl

kliknij, żeby powiększyć

fot. J. M. Szewek OFM Conv

Gdynia – Transitus, jakiego jeszcze nie było

Gdyńscy franciszkanie słyną już z tego, że w ich kościele na Wzgórzu św. Maksymiliana, regularnie odbywają się piękne koncerty i spotkania kulturalne. Związane są one najczęściej z okresem liturgicznym lub przypadającym świętem czy uroczystością. Także w najbliższym czasie gdyński kościół stanie się miejscem wspaniałego wydarzenia muzycznego, związanego ze św. Franciszkiem. W ramach Festiwalu Muzyki Sakralnej w sobotę 3 października o godz. 20.oo odbędzie się Transitus. W ramach nabożeństwa posłuchać będzie można muzyki chóralnej w pierwszorzędnym wykonaniu. Szczegóły na plakacie poniżej.

Franciszkanie Gdynia – Dzień Wspólnoty Oazowej

Wśród wielu form ewangelizacyjnych, jakie podejmujemy w naszej Parafii i Klasztorze w Gdyni odbyło się spotkanie OAZY – tzw. Dzień Wspólnoty Oazowej. W spotkaniu uczestniczyło ponad 100 osób z naszych franciszkańskich placówek: Kołobrzegu, Koszalina, Darłowa, Lęborka, Kwidzyna, Ostródy oraz grupa studentów z Gdańska. Z każdą grupą młodzieży obecni byli kapłani-opiekunowie. Oprócz istotnego elementu, jakim była eucharystia, modlitwa i katecheza – spotkanie było wypełnione radością przebywania we wspólnocie. Radość była naprawdę wielka, gdy spotykali się młodzi ludzie znający się z rekolekcji. To taka „góra przemienienia” w rzeczywistości szarych dni.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
Franciszkański kanał telewizyjny Zobacz
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Gdańsk: Święta Trójca w ogniu!

Prawie 10 tys. osób obejrzało artystyczny projekt pod nazwą „Holy Trinity on fire” (Trójca Święta w ogniu), u franciszkanów w kościele Świętej Trójcy w Gdańsku.

Multimedialna projekcja światowej sławy artystów Chyry Hildy i Pio Diaza to pierwsza w Polsce prezentacja głośnego projektu pt. „City on fire” (Miasto w ogniu). W Gdańsku było to jedno z wydarzeń zorganizowanych w ramach obchodów 70. rocznicy wybuchu II wojny światowej.

Kościół Świętej Trójcy po sześćdziesięciu czterech latach, jeszcze raz w sposób symboliczny stanął w płomieniach. Miejscem projekcji nie było przypadkowe, prezbiteriumkościoła franciszkanów zostało zbombardowane i całkowicie zniszczone na skutek działań wojennych w 1945 roku.

Wizualizacje płomieni na sklepieniach świątyni wyświetlane były z kilkunastu projektorów. Atmosferę potęgowały dźwięki skrzypiec i fortepianu.

Projekt „City on fire” zapoczątkował w 2005 roku duet artystyczny z Kopenhagi w odpowiedzi na ogrom zniszczeń, będących konsekwencją toczących się współcześnie wojen. Za pomocą projekcji multimedialnej artyści dokonują symbolicznego spalenia zabytków – miejsc ważnych dla rozwoju kultury zachodniej.

„City on fire” pokazano już w Kopenhadze, Arhus, Kijowie, Berlinie, Frankfurcie, a także w Seulu. Obecnie artyści przygotują się do monumentalnej projekcji na murach Koloseum w Rzymie.

Chyra Hilden (ur. 1972, Dania) zajmuje się fotografią i wideo, jej prace poruszają głównie problematykę psychologiczną i egzystencjalną. Ukończyła Królewską Akademię Sztuk Pięknych w Kopenhadze. Swoje prace prezentowała w wielu muzeach i galeriach europejskich.

Pio Diaz (ur. 1974, Argentyna) jest założycielem New Exhibition Space w Kopenhadze. Jego twórczość skoncentrowana jest na sztuce politycznie i społecznie zaangażowanej, interweniującej w przestrzeń publiczną.

Gdańska edycja projektu przygotowywana była po opieką Nadbałtyckiego Centrum Kultury. Instalację można było oglądać od 1 do 10 września.

„Holy Trinity on fire” był częścią gdańskiego Festiwal Solidarity of Arts. Ta, trwająca od 15 sierpnia impreza, odbywa się w Gdańsku po raz pierwszy. Festiwal zakończył się 20 września.

Julia Chróścicka

Więcej na www.franciszkanie.pl

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
Franciszkański kanał telewizyjny Zobacz
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Odnowiony ołtarz św. Franciszka

Po 450 latach został przywrócony do kultu barokowy ołtarz św. Franciszka. Barokowy ołtarz główny z prezbiterium kościoła Świętej Trójcy zaginął lub, co bardziej prawdopodobne spłonął w czasie bombardowań w 1945 r. Nie posiadamy bowiem żadnej dokumentacji świadczącej o jego ewakuacji. Ołtarz, zgodnie z pierwotnym wezwaniem kościoła, mieszczącego się w obrębie murów obecnego Prezbiterium, dedykowany był Wieczerzy Pańskiej. Taka też była treść obrazu w nim umieszczonego. Nie posiadając żadnego z elementów wspomnianego ołtarza, ani dobrej dokumentacji fotograficznej czy rysunkowej (taką posiadamy w odniesieniu do stalli, ambony, organów z dużego kościoła i organów z kaplicy Św. Anny), która prowokowałaby do myśli o ewentualnej rekonstrukcji zabytku, podjęliśmy decyzję o umieszczeniu w Prezbiterium jednego z ołtarzy gotyckich z kościoła Św. Trójcy. Warto w tym miejscu wspomnieć, że w latach osiemdziesiątych przymierzano się do przeniesienia na to miejsce kamiennego ołtarza Van den Blocka z kościoła Św. Jana. Na szczęście nie doszło do realizacji tego pomysłu. Spośród dwóch ołtarzy, którymi dysponowaliśmy najkorzystniejszym do zamierzonej realizacji wydał się ten dedykowany Św. Franciszkowi ufundowany przez Bartłomieja Schulte w 1515 r. W szafie tego ołtarza zachowała się po pięciuset latach jedyna rzeźba – Św. Franciszek. Pozostałe figury z obu ołtarzy, wykonanych prawdopodobnie w warsztacie słynnego mistrza Michała z Augsburga (tego samego, który wykonywał ołtarz główny w kościele Mariackim) zaginęły. Zresztą nie było ich już przed wojną. Być może pochłonęła je reformacyjna gorliwość, ale równie dobrze jako nieużyteczne mogły ulec zniszczeniu lub kradzieży. Opatrznościowo zachowana figura Św. Franciszka stała się dla nas franciszkanów symbolem – jakby czekała prawie cztery wieki na powrót synów Świętego z Asyżu. Stała się również doskonałym materiałem wyjściowym do rekonstrukcji zaginionych elementów. Treści brakujących scen można było się domyślić. Częściowo podpowiadały to zarysy kształtów figur i scen wyryte na złotym tle ręką średniowiecznego artysty. Stąd wiedzieliśmy z całą pewnością, że centrale przedstawienie stanowiło popularne Lignum Vitae – tu z figurą Serafina. A że musiał tam być Serafin przekonuje nas analiza ikonograficzna ołtarzy, obrazów i rzeźb ze sceną Stygmatyzacji Powerella, zwłaszcza tych pochodzących ze średniowiecza (znaleźliśmy ich grubo ponad setkę). Wątpliwości nie zostawiają nam też Źródła Franciszkańskie szczegółowo opisując wydarzenie z La Verna. Większy problem mieliśmy z rekonstrukcją fragmentu z prawej strony ołtarza. Niektórzy sugerują, że mogła się tam znajdować inna z postaci adorująca Krzyż. Niestety do takich analogii nie udało się nam dotrzeć. Jedyną postacią biorącą udział w historycznym wydarzeniu był brat Leon, ale on już został przedstawiony, jako śpiący zakonnik u boku zachowanej figury Św. Franciszka. Aby zatem nie tworzyć własnej koncepcji skorzystaliśmy ze wspomnianych przekazów ikonograficznych, zwłaszcza tych najstarszych, wedle których w tym miejscu powinna znajdować się scena pejzażowa z kościółkiem, strumieniem, kładką i ptakami (zwierzętami). Taki zabieg wydał się nam najbezpieczniejszy, a do tego uchronił nas od niebezpiecznych, zbyt daleko wybiegających zapędów rekonstrukcyjnych i chyba dobrze wpisał się w tradycję ołtarzy i obrazów ilustrujących Stygmatyzację. Wymyślanie innej sceny byłoby zabiegiem chyba zbyt ryzykownym. Wiele też trudności przysporzyło nam wyłonienie postaci, które znajdowały się w dolnej partii ołtarza. Nie mogli to być ewangeliści, bo ci zostali już namalowani na predelli. Nie mogli też być nimi wielcy doktorzy Kościoła. Ci znajdują się na skrzydłach ołtarza. Żeby zatem znów nie tworzyć programów fikcyjnych postanowiliśmy w tym miejscu przedstawić samego Świętego Franciszka i tych, którzy stali u podstaw zakonu franciszkańskiego. Tak więc w centrum, w partii największej, znalazł swoje miejsce Św. Franciszek, po bokach zostali umieszczenie Św. Bonawentura, uważany za drugiego założyciela i reformatora zakonu, w sposób oczywisty Św. Antoni, jako filar świętości i mądrości zakonu stojący u jego początków. Dalej – Święta Klara, Matka drugiego zakonu – klarysek i wreszcie Św. Elżbieta z Turyngii patronka trzeciego zakonu – Franciszkańskiego Zakonu Świeckich. Patronem trzeciego zakonu jest też Św. Ludwik król francuski, ale ten już został umieszczony w kwaterze jednego ze skrzydeł zamykających ołtarz.

Doskonale zachowały się do naszych czasów partie malarskie ołtarza. Poza nielicznymi uzupełnieniami mamy tu do czynienia z autentyczną substancją zabytkową i podziwiać możemy kunszt średniowiecznego artysty (artystów?). I tak: na skrzydłach zamykających ołtarz znajdują się sceny z aniołami: Zwiastowanie Marii Pannie, Tobiasz z Archaniołem Rafałem, Rocha z Aniołem, a także Zwiastowanie Zachariaszowi. Po zamknięciu ołtarza na tych samych skrzydłach pojawiają się Wielcy Doktorzy Kościoła: Św. Grzegorz i Św. Hieronim, po stronie przeciwnej Św. Augustyn i Św. Ambroży. U dołu Św. Piotr i Święty Jakub Starszy oraz Św. Jerzy i Św. Franciszek. Na tych samych dwóch środkowych obrazach dodatkowo, średniowiecznym zwyczajem, zostali przedstawieni fundatorzy ołtarza: Bartłomiej Schulte z dwoma synami i obok jego małżonka Zofia z czterema córkami. Poniżej, na predelli widnieją Ewangeliści: Łukasz i Marek, Mateusz i Jan. Na wewnętrznej stronie środkowych skrzydeł znajdujemy Św. Ludwika i Św. Eleazara oraz  Św. Wacława i Św. Iwo.

—————————————–

Konserwację ołtarza przeprowadził zespół pod kierunkiem Jolanty Pabiś-Gagis z Gdańska. Rekonstrukcje brakujących elementów wykonał Piotr Banasik z Malborka. Kwerendę w poszukiwaniu analogii związanych z naszym ołtarzem przeprowadził Grzegorz Sobczyk. Prace kamieniarskie zrealizowała firma Jerzego Kramera z Pszczółek. Konstrukcję wsporczą wykonali cieśle ze Strzepcza pod kierunkiem Andrzeja Gruby. Prace stolarskie i montaż przeprowadziła firma „Dart” z Gdańska pod kierunkiem Jacka Dyżewskiego.

Serdecznie dziękujemy wszystkim, dzięki którym mogliśmy projekt zrealizować:

Prowincji Zakonnej Braci Mniejszych Konwentualnych im. Św. Maksymiliana Marii Kolbego

Wojewódzkiemu Pomorskiemu Urzędowi Ochrony Zabytków w Gdańsku

Zbigniewowi Rudzińskiemu

Piotrowi Piotrowskiemu

Wiernym z kościoła Św. Trójcy

ponadto

Marii Zakrzewskiej, Teresie Jednaszewskiej, Janowi Tuskowi

dziękujemy również za cenne konsultacje

dr Bognie Jakubowskiej

dr Andrzejowi Wozińskiemu

oraz wszystkim pozostały, którzy swoją ofiarą, pracą i słowem wspierali nasz wysiłek w przywróceniu ołtarza do kultu i dawnej świetności.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
Franciszkański kanał telewizyjny Zobacz
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Rozwiązanie konkursu plastycznego

Dobiegł końca Międzynarodowy Konkurs Plastyczny poświęcony św. Franciszkowi. Poniżej prezentujemy listę Laureatów oraz kilka słów od Komisji, która oceniała prace.

WSZYSTKO JEST TU NA NOWO BRATEM

Św. Franciszek z Asyżu jest niewątpliwie jedną z najbarwniejszych i najsympatyczniejszych postaci, jakie zrodził świat. Jego owiane legendą dzieciństwo, burzliwa młodość, rycerskie pasje, uwięzienie, choroba, pełne napięcia nawrócenie i jego następstwa, sprawiają, że postać tą można odkrywać wciąż na nowo. Jest ona tematem sama w sobie niewyczerpanym i ponadczasowym. Doskonale do opowiadania o Świętym nadaje się świat plastyki. A jeśli jest on budowany wyobraźnią dziecka (taką duszę miał przecież Św. Franciszek!), to ożywa przed nami postać sprzed ośmiu wieków w całej pełni swego kolorytu.

Niezwykle piękny jest franciszkowy świat w oczach dzieci, które w nieskrępowanych emocjach najczęściej widzą Świętego w pośrodku oswojonego przez niego świata przyrody. I tak, jak to było właśnie u niego – wszystko jest tu na nowo bratem. Im więcej lat, tym trudniej o twórczą swobodę, wolną od korekt dorosłego świata. Ale prace stają się też częściej pogłębioną refleksją, podpowiedzianą, wyczytaną, intuicyjnie odkrytą… Stają się już nie tylko przedstawieniem, ale i komentarzem. Nie są już tylko portretem Świętego, ale czymś zdecydowanie więcej. Dobrze to ujęła laureatka głównej nagrody, umieszczając komentarz do własnej pracy, o której mówi, że jest to: współcześnie sformułowany tzw. Dekalog Św. Franciszka oparty na jego pismach i wczesnych źródłach franciszkańskich, rozpoczynający się od słów: „Bądź człowiekiem wśród stworzeń, bratem między braćmi…”.
Na konkurs nadesłano ponad 500 prac wykonanych w różnych technikach i z różnym temperamentem. Najczęściej pojawiają się rysunki kredką, obrazy malowane na papierze temperą, ale są też obrazy na płótnie, wyklejane plasteliną, pojawia się kolaż, wycinanka, linoryt itd. A więc niezwykłe bogactwo cieszące zmysł wzroku. Z przyjemnością wręczamy dziś nagrody i z równą satysfakcją otwieramy wystawę. Wierząc, że świat „Pokoju i Dobra” pozostanie na zawsze w sercach, które przelewały go dla nas na papier.

O. TOMASZ JANK

---

NA ODWROCIE JEDNEJ Z PRAC:

Przesyłam dwie prace na konkurs o Św. Franciszku. 1. – narysowałam Św. Franciszka w otoczeniu zwierząt, które bardzo kochał – wilka, owieczkę, ptaszki, gołąbek…, słońce, księżyc, kwiaty. 2. – wykleiłam z materiału Św. Franciszka na pierwszym planie, po bokach jest Św. Antoni i Św. Klara. Św. Franciszek – uśmiechnięty. Konkurs bardzo ciekawy, mogłam bardziej poznać Świętego Franciszka. Około tygodnia rysowałam i wyklejałam. Rodzice podpowiadali – było bardzo przyjemnie. MAŁGOSIA LABOCHA

---

Międzynarodowy konkurs plastyczny:

Św. Franciszek z Asyżu i jego zakon – 800 lat istnienia

Organizator: Prowincja Św. Maksymiliana Marii Kolbego Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych w Polsce (Franciszkanie)

Partnerzy projektu:

- Klasztor OO. Franciszkanów w Gdańsku

- „Galeria Mariacka” w Gdańsku

- Dom Pojednania i Spotkań im. Św. Maksymiliana Marii Kolbego w Gdańsku

W konkursie wzięły udział 374 osoby z Polski, Litwy i USA. Nadesłały 518 prac.

Dnia 8 września 2009 r. w Gdańsku Komisja w składzie:

mgr sztuki o. Tomasz Jank – Przewodniczący

mgr sztuki Maria Zakrzewska

mgr sztuki Monika Wilkońska

mgr sztuki Beata Białecka

dr sztuki Tomasz Sobisz

przyznała następujące nagrody i wyróżnienia:

w kategorii do lat 8

I nagroda

- Błażej Hozakowski, 6 lat, Poznań

II nagroda

- Klaudia Woźniak, 6 lat, Teresin

- Klaudia Brodowska, 6 lat, Teresin

III nagroda

- Małgorzata Kostrubiec, 7 lat, Gorzów Wielkopolski

Wyróżnienie

- Kacper Jank, 5 lat, Gdynia

Wyróżnienie specjalne

- uczestnicy ze Szkoły Podstawowej im. M. Kolbego w Teresinie

w kategorii 9-11 lat

I nagroda

- Monika Klechamer, 11 lat, Darnawa

II nagroda

- Anna Bajon, lat 11, Polkowice

III nagroda

- Jan Magnus Tarkowski, 9 lat, Warszawa

w kategorii 12-14 lat

I nagroda

- Mateusz Wawrzynkiewicz, 14 lat, Uniejowice

II nagroda

- Zuzanna Spyrka, 14 lat, Będzin

III nagroda

- Małgorzata Pytlik, 14 lat, Gdynia (fundowana przez dyrektora DMK w Gdańsku)

Wyróżnienie (fundowane przez dyrektora DMK w Gdańsku)

- Małgorzata Babiarz, 14 lat, Handzlówka

w kategorii 15-18 lat

I nagroda (nagroda główna w konkursie)

- Emilia Baran, 18 lat, Żarnowiec (LO Wejherowo)

II nagroda

- Szymon Jasiewicz, 15 lat, Bieruń

III nagroda (fundowana przez dyrektora DMK w Gdańsku)

- Paulina Szewczyk, Lublin

Wyróżnienie

- uczestnicy z I Liceum Ogólnokształcącego im. Świętej Rodziny, Siedlce

Nagrody specjalne:

Nagroda Ministra Prowincjalnego:

- Paulina Bobak, 13 lat, Bieruń

Nagroda przyznana przez Julię Chróścicką:

- Paweł Sułkowski, Częstochowa

Nagrody rozlosowane wśród wszystkich uczestników konkursu:

- Piotr Kumiński, Gdańsk (nagroda fundowana przez Gwardiana z klasztoru w Pizie); Aleksandra Jarosz, Bielsko Biała; Gabriela Budyś, Elbląg; Małgorzata Gawor, Teresin; Krzysztof Bacza, Mikołów; Katarzyna Grubka, Stratford, USA; Martyna Przybylak, Poznań; Walerja Woleszo, Wilno, Litwa; Eliza Kiedos, Szczecin; Natalia Krzysiek, Górno; Edyta Derbin, Gliwice.

Na wystawę pokonkursową zakwalifikowano 102 prace następujących osób:

Jan Tlaga Gdańsk, Franciszek Trzeciak Iwonicz Zdrój, Aleksandra Jarosz Bielsko-Biała, Paweł Buszka Szmotuły, Michał Caliński Poznań, Martyna Przybylak Poznań, Weronika Gajewicz Poznań, Marcel Karaszewski Poznań, Marcysia Wrzask Poznań, Sonia Bogdańska Poznań, Jakub Kuchno Poznań, Amelia Janaszczyk Poznań, Błażej Horakowski Poznań, Angelika Wiśniewska Poznań, Magdalena Porowska Łapy Pluśniaki, Magdalena Szewc Bolesławiec, Zofia Bekisz Gdańsk, Gabriela Budyś Elbląg, Piotr Bojakowski Żary, Paweł Bojakowski Żary, Katarzyna Przybysz Teresin, Katarzyna Wiśniewska Teresin, Zuzanna Paluchowska Teresin, Wiktoria Błaszkiewicz Teresin, Patryk Zolanowski Teresin, Kamila Michałowska Teresin, Oliwia Radkowska Teresin, Klaudia Brodowska Teresin, Krystian Paluchowski Teresin, Klaudia Woźniak Teresin, Mikołaj Staniak Teresin, Gabriel Hemka Teresin, Zofia Haber Teresin, Barbara Zielińska Teresin, Klaudia Bogucka Teresin, Julia Tymorek Teresin, Kacper Jank Gdynia, Urszula Tlaga Gdańsk, Natalia Rybka Gdynia, Jan Magnus Tarkowski Warszawa, Joanna Mazur Wysocko, Marlena Paradysz Krosno, Marta Piekarska Lębork, Tomasz Warszawin Andrzejewo, Adrian Traczyk Unisław, Nicole Cajdler Szmotuły, Marcin Kreczman Kętrzyn, Paulina Kwiatek Kętrzyn, Wiktoria Damaziak Kwidzyn, Jarosław Staszewski Kochlice, Martyna Makowska Poznań, Dominika Szczęsna Toruń, Maria Ekiel Grójec, Patryk Grzyb Kraków, Maria Spychała-Kij Zalesewo, Monika Klechamer Darnawa, Joanna Jasiewicz Bieruń, Magdalena Tywonek Czaplinek, Zuzanna Borek Kraków, Anna Budyś Elbląg, Anna Bajon Polkowice, Magdalena Wiszniewska Reservoir Aue USA, Dominika Kocan Myślenice, Aleksandra Pogodzińska Warszawa, Alicja Sajko Lębork, Katarzyna Szczypior Lębork, Klaudia Lipińska Lębork, Maciej Sterna Siemyśl, Małgorzata Diakowicz Gdańsk, Oliwja Diagilewa Wilno, Oliwia Starzonek Koszalin, Małgorzata Babiarz Handzlówka, Magdalena Michalska Gorzów Wielkopolski, Wojciech Mycek Bolesławiec, Zuzanna Spyrka Będzin, Agnieszka Dworzańska Rzeszów, Anna Klechamer Darnawa, Dżamila Karkocka Świebodzin, Anna Sala Rzeszów, Małgorzata Pytlik Gdynia, Paulina Bobak Bieruń, Julia Trybuś Białogard, Piotr Kumiński Gdańsk, Mateusz Wawrzynkiewicz Zagrodno, Erlend Diagilew Wilno, Emilia Baran Wejherowo, Karol Podborowski Szmotuły, Małgorzata Pachnik Siedlce, Beata Skwierczyńska Siedlce, Małgorzata Borkowska Siedlce, Agnieszka Skwierczyńska Siedlce, Monika Kaizer Staniszewo, Ewelina Kołakowska Wolin, Ewelina Rutkowska Słupsk, Paulina Szewczyk Lublin, Szymon Jasiewicz Bieruń, Magdalena Czerwińska Radom, Dorota Kobiella Gdańsk, Monika Rożek Koszalin, Teresa Starzewski Shelton USA

Zakwalifikowane na wystawę prace będą prezentowane w Kościele Św. Trójcy w Gdańsku od 17 – 27 IX 2009r. i od 01 – 15 X 2009 r. w „Galerii Mariackiej” w Gdańsku.

Serdecznie dziękujemy Dzieciom i Młodzieży, która wzięła udział w konkursie. Laureatom gratulujemy i życzymy kolejnych sukcesów. Dziękujemy wszystkim Rodzicom, Wychowawcom, Katechetom, Opiekunom i wszystkim, którzy zachęcali do przelania na papier lub płótno swoich emocji związanych ze Św. Franciszkiem i Zakonem Franciszkańskim. Tak, jak bywa we wszystkich konkursach trzeba wyłonić najlepszych i mamy nadzieję, że tak się stało. Zdajemy sobie jednak sprawę, że ocena, zwłaszcza dotycząca prac dziecięcych, jest zawsze subiektywna i rodzi pewien niedosyt oraz pytania. Stąd nagrody rozlosowane pomiędzy wszystkich uczestników. Prac było też na tyle dużo, że nie jesteśmy w stanie umieścić na wystawie wszystkich… a szkoda! Mamy jednak nadzieję, że postać Św. Franciszka pozostanie w sercach uczestników na całe życie. Życząc Pokoju i Dobra na każdy dzień roku

FRANCISZKANIE wraz z KOMISJĄ oceniającą prace

Małe Taizé w Duisburgu

Na ten wieczór czekaliśmy od dawna. Punktualnie o 21.00, w centrum miasta, w dawnym kościele franciszkanów, dziś karmelitańskim, rozpoczęło się niecodzienne czuwanie modlitewne. Franciszkanie i karmelici razem, oczywiście nie tylko zakonnicy, ale również prowadzone przez nas parafie i grupy, spotkały się na wspólnej modlitwie o pokój na świecie. Oczywiście data 11 września nie została tu przypadkowo wybrana, a samo nabożeństwo poprzedzone było wielotygodniowymi przygotowaniami. Nie jest łatwo zorganizować od podstaw grupę animującą modlitwę w duchu wspólnoty z Taizé. Wszelkie obawy okazały się być jednak niesłuszne – Duch Świety poprowadził spotkanie według swojego zamysłu, nasz chór pozwolił nam na wejście w głęboką zadumę i medytację nad tajemnicą krzyża.
Miejsce wydarzeń, kościół w Porcie Wewnętrznym Duisburga, jest pierwotnym kościołem naszych braci w mieście nad Renem (pierwsi franciszkanie przybyli tu już w 1256 roku).

Nasze małe Taizé cieszy, zgromadziło też wielu chętnych do wspólnej modlitwy i medytacji. Tym samym rozpoczęliśmy przygotowania do uformowania grupy, która udałaby się w grudniu na spotkanie do Poznania. Planujemy również następne karmelitańsko-franciszkańskie spotkania modlitewne.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
Franciszkański kanał telewizyjny Zobacz
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *