Jubileusz Wspólnoty Kultury Polskiej

Dnia 22 stycznia 2000 r. dzięki staraniom O. Czesława Kozieła OFMConv, powstała w Oziorsku (Rosja -- Obwód Kaliningradzki) „Wspólnota Kultury Polskiej” im. Jana Kochanowskiego. Wspólnota powstała głównie dla Polaków, którzy w te strony przyjechali i przyjeżdżają z Kazachstanu. Obecnie wspólnota liczy ponad 200 osób (w tym 80 dzieci). Hymnem tej wspólnoty jest pieśń „Polskie Kwiaty. Dnia 13 stycznia 2010r. odbyła się wspaniała i doniosła uroczystość 10-lecia istnienia tej wspólnoty. Ten krótki film pokazujący tak niewiele z tego, co działo się przez te 10 lat, jest hołdem wobec wielkiego świadectwa, jakie czynią Polacy w tym mieście i okolicy, co mocno zostało podkreślone przez lokalne władze na jubileuszowej uroczystości. Świadectwa człowieczeństwa, opartego na Wierze, którą zachowali i rozwijają, co również mocno widać w aktywnym podejściu do życia parafialnego.

br. Jan  z Czerniachowska

Parafia i klasztor w Czerniachowsku

Rektor Polskiej Misji Katolickiej w Anglii i Walii – kończy posługę

26.02.2010 Ks. Tadeusz Kukla kończy posługę rektora Polskiej Misji Katolickiej w Anglii i Walii. W poniedziałek 1 marca br. zastąpi go na tym stanowisku ks. Stefan Wylężek. Ze zmianą rektora zbiegają się zmiany w strukturze duszpasterstwa polonijnego na Wyspach Brytyjskich. Kończący pracę na stanowisku rektora Polskiej Misji Katolickiej w Anglii i Walii ks. Tadeusz Kukla pracował w Anglii i Walii w czasie wzmożonej działalności placówek duszpasterskich. Była ona podyktowana napływem Polaków, którzy po przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej poszukiwali w Anglii lepszych warunków życia. Podczas ośmioletniej posługi rektora, ks. Kukla rozszerzył działalność Misji: powołał do życia nowe ośrodki parafialne, doprowadził do zezwolenia na cotygodniową polską Mszę św. w kościołach katolickich Anglii i Walii; sprowadzał do pomocy w duszpasterstwie księży z Polski; sam odwiedzał ośrodki duszpasterskie, sprawując posługę duszpasterską i sakramentalną. Za sprawą ks. Kukli zreformowano i usprawniono Polski Fundusz Dobroczynności (Polish Benevolent Fund), dostosowując go do angielskich wymogów (jego dotychczasowe obowiązki przejął powołany w 2008 r. Polish Catholic Mission Trust). Rektor Polskiej Misji Katolickiej w Anglii i Walii dbał też o zachowanie pamięci o zmarłych wielkich Polakach i wydarzeniach ze współczesnej historii Polski, organizując w katedrze Westminsterskiej obchody ważnych rocznic, jak: 25-lecie pontyfikatu Jana Pawła II, 60-lecie zakończenia II wojny światowej w 2005 r., czy 90-lecie odzyskanie niepodległości w 2008 r. Ciekawą inicjatywą współorganizowaną w tym czasie przez Polską Misję Katolicką jest m.in. Wesoły Dzień Polskiego Dziecka. Na stanowisku rektora Polskiej Misji Katolickiej ks. Tadeusza Kuklę zastąpi ks. prał. Stefan Wylężek – dotąd dyrektor Polskiego Instytutu Kultury Chrześcijańskiej w Rzymie i administrator Fundacji Jana Pawła II. Przed nowym rektorem stoją nowe wyzwania. Jeszcze w tym roku ma się bowiem rozpocząć proces istotnych zmian w strukturze duszpasterstwa polonijnego na Wyspach Brytyjskich. Dotąd Polska Misja Katolicka miała tam charakter personalnej diecezji polskiej, nad którą pieczę sprawował rektor jako delegat dla Polaków w Anglii i Walii. Pod koniec roku, zgodnie z prawem kościelnym, za duszpasterstwo emigracji odpowiedzialność ma przejąć, podobnie jak w innych krajach, biskup miejsca i jemu przysługiwać będą prawa jurysdykcyjne. Dyskusję na temat zmian funkcjonowania Polskiej Misji Katolickiej na Wyspach trwają od marca 2008 roku. Wówczas po 343. zebraniu plenarnym Konferencji Episkopatu Polski, którego gościem był kard. Cormac Murphy-O’Connor, ówczesny przewodniczący Episkopatu Anglii i Walii, podjęła prace grupa robocza obydwu episkopatów. Kolejne spotkanie zespołu odbędzie się 18 maja br. w Londynie. *** Ks. Tadeusz Kukla urodził się 22 lutego 1940 roku w Łukowej koło Tarnowa. Ukończył Seminarium Duchowne w Tarnowie. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1964 r. z rąk biskupa tarnowskiego Jerzego Ablewicza. W 1966 r. rozpoczął studia w Paryżu, studiował też w Monachium i Münster, angażując się równocześnie w pracę duszpasterską wśród Polonii w Niemczech. W 1974 r. został mianowany duszpasterzem akademickim na Londyn i Anglię. Pełnił tę posługę ponad 25 lat, tworząc placówkę akademicką od podstaw. W 1986 r. otrzymał godność prałata honorowego Jego Świątobliwości. W 2002 r. został mianowany rektorem Polskiej Misji Katolickiej w Anglii i Walii „Proszę Was, żeby nikt ze starszej generacji nie znalazł się w osamotnieniu, byśmy wspólnie poczuli się odpowiedzialni za tych ludzi, którzy swoim poświęceniem i ofiarnością budowali to dziedzictwo, z którego dziś wszyscy korzystamy” – pisał do środowiska emigracyjnego, rozpoczynając posługę 8 lat temu.

O jałmużnie wielkopostnej i kartonach do butów

Wielki Post rozpoczęliśmy w Duisburgu pod hasłem pomocy potrzebującym. Jako że powinna ona przyjąć konkretne formy, zaprosiliśmy parafię ponownie (podobnie jak to miało miejsce w adwencie) do wzięcia udziału w charytatywnej akcji. Modlitwa i jałmużna wielkopostna powinny się nawzajem uzupełniać.
O akcję w Niemczech nietrudno, nie brakuje chętnych do ofiarnego włączenia się w pomoc, z modlitwą trochę gorzej, stąd propozycja połączenia obydwu we wspólnej inicjatywie.
I tak w 1. Niedzielę Wielkiego Postu spotkaliśmy się na kolejnej mszy rodzinnej, przygotowanej przez coraz lepiej funkcjonujący Krąg Rodzin (grupa zajmująca sie pomocą i postawieniem na nogi duszpasterstwa rodzinnego w naszej parafii). Jednocześnie rozdawalismy wszystkim wiernym puste kartony po butach, w których były umieszczone listy rzeczy, jakie zbieramy. Dary w postaci artykułów higieny osobistej, zostaną pod koniec Wielkiego Postu przekazane dla domu dziecka „Maria in der Drucht”, placówki Caritas na południu Duisburga.

Akcja charytatywna jest poparta regularnymi spotkaniami modlitewnymi, przygotowywanymi raz w tygodniu przez rodziny i z myślą o rodzinach. Wobec obecnego kryzysu niemieckiej rodziny, takiej modlitwy nigdy za wiele.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
Franciszkański kanał telewizyjny Zobacz
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Gniezno: wielkopostne Czuwanie ze św. Franciszkiem

Wielkopostne “Czuwanie ze św. Franciszkiem” – obok nabożeństwa Gorzkich Żali i drogi krzyżowej – było dla nas kolejną okazją, by prosić Pana Boga o łaskę nawrócenia i dziękowania Mu za Jego miłosierdzie. Tym razem – na dzisiejszym czuwaniu – rozważaliśmy temat: grzech. Co prawda to nie ostatnie Czuwanie, które odbędzie się w czasie tegorocznego Wielkiego postu, ale z całą pewnością jeszcze na początku czterdziestodniowej drogi nawrócenia dobrze jest przyglądać się św. Franciszkowi i umacniać się jego przykładem wytrwałości.

Na początku wysłuchaliśmy wiersza o. Rafała Wojciechowskiego, a następnie fragmentu życiorysu św. Franciszka pióra Tomasza z Celano, po czym o. Rafał Zarzycki, Magister Postulatu, wygłosił krótką katechezę.

Spotkanie przygotowała, jak zawsze, franciszkańska wspólnota młodzieżowa z naszej parafii. Na czuwaniu oprócz tych, którym bliska jest duchowość św. Franciszka, obecni byli kandydaci do bierzmowania oraz bracia postulanci.

“Czuwanie ze św. Franciszkiem” to comiesięczne spotkanie w Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia, Pani Gniezna, przygotowywane przez franciszkańską wspólnotę młodzieżową wraz ze swym duszpasterzem. Spotkania organizowane są w gnieźnieńskim Sanktuarium od 2009 r. Pomagają one przybliżyć postać i duchowość św. Biedaczyny z Asyżu poprzez słuchanie jego pism i rozważań, które głoszą bracia franciszkanie z gnieźnieńskiego konwentu.

Posłuchaj relacji audio z “Czuwania” (wraz z katechezą o. Rafała) i zobacz zdjęcia
na stronie Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia, Pani Gniezna

Czytaj więcej o “Czuwaniach ze św. Franciszkiem”

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
Franciszkański kanał telewizyjny Zobacz
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Gniezno: Rekolekcje powołaniowe

W ostatnich dniach klasztor i postulat w Gnieźnie odwiedził o. Michał Nowak, prowincjalny asystent do spraw powołań, wraz z grupą młodzieńców, którzy wzięli udział w rekolekcjach powołaniowych. Na czas ich pobytu dom postulancki ożywił się jeszcze bardziej, choć zazwyczaj jest miejscem pełnym życia i radości. Żwawa grupa chłopców z różnych miejsc (dwóch z okolic Gniezna) rozeznawała swe życiowe powołania, wsłuchiwała się w głos Pana Boga. Miejsce ku temu – postulat – jest miejscem znakomitym: nie tylko dlatego, że panuje tam modlitewna atmosfera, ale także dlatego, że bracia postulanci, którzy sami całkiem niedawno zdecydowali się na życie klasztorne, mogą służyć radą, dzielić się swym – jeszcze dość krótkim – doświadczeniem. A zawsze blisko jest także o. Magister Postulatu, o. Rafał. No i oczywiście przewodnik rekolektantów, o. Michał.

W trakcie rekolekcji wiele czasu poświęcone zostało modlitwie, zarówno wspólnotowej (rekolektanci mieli okazję modlić się wspólnie ze wspólnotą klasztorną) jak i osobistej (zwłaszcza na adoracji Najświętszego Sakramentu). Oprócz formacji duchowej był czas na umocnienie wzajemnych relacji poprzez rozmowy i wspólne przebywanie razem na codziennych rekreacjach. Rekolekcje zakończyły się w sobotę, 20 lutego 2010 r.

Relacje audio uczestników i zdjęcia na stronie
Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia, Pani Gniezna

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
Franciszkański kanał telewizyjny Zobacz
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Włoski salezjanin będzie prowadził rekolekcje dla papieża i Kurii

„Włoski salezjanin, ks. prof. Enrico dal Covolo będzie w tym roku prowadził tegoroczne rekolekcje dla papieża i Kurii Rzymskiej. Rozpoczną się one w kaplicy Redemptoris Mater Pałacu Apostolskiego w najbliższą niedzielę, 21 lutego o godz. 18.00, a zakończą się w sobotę, 27 lutego o godz. 9.00.

W tym okresie nie będzie żadnych papieskich audiencji, także środowej audiencji generalnej.

Ks. Enrico dal Covolo ma 59 lat i jest profesorem starożytnej literatury chrześcijańskiej na Papieskim Uniwersytecie Salezjańskim w Rzymie. Święcenia kapłańskie przyjął przed 31 laty. W Towarzystwie Salezjańskim pełni funkcję postulatora generalnego – osoby odpowiedzialnej za sprawy beatyfikacyjne rodziny salezjańskiej. Ks. dal Covolo wygłosił już ponad 200 rekolekcji. Miał już okazję występować przed kard. Ratzingerem w roku 2000, zaproszony przez Kongregację Nauki Wiary. Od roku 2002 jest konsultorem tej dykasterii. Jest też członkiem Papieskiego Komitetu Nauk Historycznych.

Ks. prof. dal Covolo powiedział, że zaproszenie do wygłoszenia rekolekcji watykańskich otrzymał 23 grudnia. Pragnie w swych konferencjach nawiązać do obchodzonego obecnie Roku Kapłańskiego. Chce przypomnieć postać proroka Eliasza, pierwszego kapłana Starego Testamentu oraz osobowości czterech kapłanów Kościoła: św. Jana Marię Vianneya, św. Augustyna, anonimową postać wiejskiego proboszcza z powieści Georgesa Bernanosa oraz salezjanina, ks. Giuseppe Quadrio (1921-1963), dziekana wydziału teologicznego w Turynie, którego proces beatyfikacyjny toczy się obecnie.

Ks. Enrico dal Covolo jest trzecim salezjaninem, który głosić będzie rekolekcje watykańskie. Paweł VI powierzył tę misję w 1973 r. późniejszemu kardynałowi, ks. Antonio Javierre Ortas, a Jan Paweł II w 1986 przełożonemu generalnemu salezjanów, ks. Egidio Vigano.

„Gość Niedzielny” najlepiej sprzedającym się polskim tygodnikiem opinii

“Gość Niedzielny” jest najlepiej sprzedającym się polskim tygodnikiem opinii. Sprzedaż pisma, według danych Związku Kontroli Dystrybucji Prasy, za grudzień 2009 osiągnęła 153 920 egz.

Katolickie pismo wydawane w Katowicach wyprzedziło tym samym dotychczasowego lidera – „Politykę”. To najlepszy wynik sprzedażowy, jaki w ostatnim czasie osiągnął „Gość Niedzielny”.

Sprzedaż „Polityki” w grudniu ub. roku wyniosła 151 370 egz. Na trzecim miejscu uplasował się „Newsweek”, który w tym samym czasie sprzedawał 105 567 egz. Czwarty jest „Wprost” – 88 882 sprzedanych egz.

Na tle ogólnej tendencji spadkowej dosyć stabilną sprzedaż przedstawiają pozostałe pisma katolickie: „Przewodnik Katolicki” – 28 433 (rok wcześniej 29 306) i „Tygodnik Powszechny” – 19 395 (rok wcześniej 22 199). Tygodnik „Niedziela” nie należy do ZKDP.

„Gość” jest jedynym wśród tygodników, który zakończył 2009 rok wzrostem sprzedaży. Wyniósł on ponad 4 proc.

Tygodnik istnieje od roku 1923. Obecnie dociera do blisko 7 tysięcy (z 11 tysięcy) polskich parafii. Wydawnictwo zatrudnia ponad 120 osób. Jako jedyny tygodnik opinii w Polsce główną redakcję ma poza Warszawą. Posiada 19 oddziałów diecezjalnych w całej Polsce. Ostatni, jak dotychczas, utworzono w lutym br. w archidiecezji warmińskiej.

Kanonizacja bł. Kazimierczyka w październiku

17 października odbędzie się w Watykanie kanonizacja bł. Ks. ks. Stanisława Sołtysa. Polski duchowny zwany Kazimierczykiem nie będzie jedynym wyniesionym do chwały świętości. O kanonizacji tego dnia innych pięciu błogosławionych zdecydowano podczas dzisiejszego zwyczajnego konsystorza publicznego, którego obradom przewodniczył Benedykt XVI.

Wcześniej media spekulowały, że właśnie 17 października miałaby się odbyć beatyfikacja Jana Pawła II. Bp Tadeusz Pieronek, który w archidiecezji krakowskiej przewodniczył Trybunałowi Rogatoryjnemu w procesie beatyfikacyjnym Jana Pawła II, podkreślił, że termin beatyfikacji nie zależy od nas lecz od Ojca Świetego. „To, żeśmy się tego spodziewali, jest oczywiste. Liczyliśmy na wyniesienie na ołtarze Jana Pawła II jeżeli nie w kwietniu, to właśnie w październiku” – przyznał. Biskup nie potrafił powiedzieć czy przekazane dziś informacje ze Stolicy Apostolskiej są decyzjami ostatecznymi.

Oprócz Stanisława Kazimierczyka 17 października do grona świętych zaliczeni zostaną: Andrzej (Alfred) Bessette (1845-1937) – Kanadyjczyk, brat zakonny, Kandyda Maria od Jezusa (Juana Josefa) Cipitria y Barriola (1845-1912) – Hiszpanka, zakonnica, założycielka Zgromadzenia Córek Jezusa, Maria od Krzyża (Mary Helen) MacKillop (1842-1909) – Australijka, zakonnica, założycielka Zgromadzenia Sióstr św. Józefa i Najświętszego Serca, Julia Salzano (1846-1929) – Włoszka, założycielka Zgromadzenia Sióstr Nauki Chrześcijańskiej od Najświętszego Serca Jezusa oraz Baptysta (Camilla) Varano (1458-1524) – Włoszka, klaryska.

Ks. Stanisław Sołtys, zwany od miejsca urodzenia – Kazimierza – Kazimierczykiem, żył w latach 1433-89. W młodości uczęszczał do szkoły parafialnej w Krakowie, prowadzonej przez kanoników regularnych laterańskich, a następnie studiował w Akademii Karkowskiej. Około 1462 wstąpił do tego zakonu i w 1463 przyjął w nim święcenia kapłańskie, jednocześnie ukończył studia. W 5 lat później został polskim kaznodzieją u kanoników regularnych (dotychczas był tam kaznodzieja niemieckojęzyczny). Był również mistrzem nowicjatu. Szerzył nabożeństwo do Najświętszego Sakramentu, Matki Bożej i św. Stanisława Biskupa, miewał też ponoć widzenia mistyczne.

Zmarł w opinii świętości w swym klasztorze na Kazimierzu 3 maja 1489. Zaraz po śmierci zaczął się szerzyć jego kult, który jednak został oficjalnie potwierdzony dekretem papieskim z 21 grudnia 1992, a 18 kwietnia następnego roku ogłosił go błogosławionym Jan Paweł II.

Biblioteka prowincjalna

Każdy klasztor w prowincji winien mieć swą bibliotekę. Służyć ma ona przede wszystkim zakonnikom, którzy korzystając z niej mogą rozwijać się duchowo i intelektualnie. Niekiedy w klasztorach istnieją biblioteki, których księgozbiór dostępny jest dla wiernych: mogą oni wypożyczać książki jak w zwykłej bibliotece. Oczywiście biblioteki zakonne gromadzą przede wszystkim książki o tematyce religijnej, ale nie brakuje w nich też dobrej literatury czy powieści.

Jednakże zawsze w prowincji winno być jedno wyznaczone miejsce, które staje się biblioteką prowincjalną. Jest ona jednocześnie archiwum gromadzącym stare pisma i dokumenty. Taka biblioteka i archiwum jednocześnie znajduje się w konwencie gnieźnieńskim. Miejsce nie jest przypadkowe, bowiem nie tylko dom zakonny w Gnieźnie ma potrzebne lokum, ale także jest to najstarszy klasztor w naszej zakonnej prowincji, a zatem jak najbardziej nadaje się na schronienie historii zapisanej na papierze.

Biblioteką zajmuje się br. Zbigniew Joskowski. Jest to z jednej strony jego zamiłowanie, hobby, ale z drugiej mozolna i nieustanna praca polegająca na katalogowaniu, porządkowaniu i uzupełnianiu księgozbioru. W dzisiejszych czasach nie wystarczy już tylko zapisywać informacji na papierze – trzeba je także wprowadzać do komputera. Takie jest też zadanie bibliotekarza i archiwisty prowincjalnego. By swe zadanie wykonywać efektywnie br. Zbigniew podjął specjalistyczne studia na uczelni w Poznaniu. Dzięki temu wiadomo, że księgozbiór franciszkańskiej prowincji św. Maksymiliana jest w fachowych rękach.

Zapraszamy do wysłuchania wywiadu z br. Zbigniewem. Opowiada on o bibliotece, o ciekawych zbiorach, a także o sobie i swoich zamiłowaniach.

Wywiad i zdjęcia biblioteki znajdują się na stronie Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia, Pani Gniezna

Do wszystkich zakonników i zakonnic Europy

W sobotni wieczór, 13 lutego, zakończyło się XIV Zebranie plenarne Europejskiej Unii Konferencji Przełożonych Wyższych (UCESM) zakonów męskich i żeńskich. Przez cały tydzień około 100 delegatów poszukiwało odpowiedzi w jaki sposób zakonnice i zakonnicy, których w Europie jest obecnie ponad 400 tysięcy mogą pomóc współczesnym ludziom odnaleźć sens życia, a przez to być świadkami chrześcijańskiej nadziei. Owocem dyskusji jest list skierowany do osób konsekrowanych Europy, którego polskie tłumaczenie zamieszczamy poniżej:

Do wszystkich zakonników i zakonnic Europy!

My, członkowie trzydziestu siedmiu europejskich krajowych Konferencji zakonów męskich i żeńskich zebraliśmy się w Częstochowie, by podjąć refleksję na temat: „Życie zakonne w Europie: historie pełne nadziei – nadzieją dla historii”.
Dane nam było w wymowny sposób doświadczyć komunii i obecności Chrystusa, gdy nawiedziliśmy obóz zagłady Auschwitz, podczas wizyty w miejscach związanych z początkami chrześcijaństwa w Polsce na terenie Krakowa, i w ośrodkach głębokiej duchowości, jakimi są sanktuaria Matki Bożej na Jasnej Górze i Miłosierdzia Bożego w Łagiewnikach.
Zakony w Europie, nie lękajcie się! – oto przesłanie, które usłyszeliśmy. – Nadal nieście współczesnym kobietom i mężczyznom świadectwo nadziei. Życie konsekrowane samo w sobie jest nadzieją dla historii obecnego czasu jak i jutra ludzkości, podobnie jak w przeszłości nadzieję nieśli wyznawcy i męczęnnicy tacy jak Maksymilian Kolbe czy Edyta Stein. Miejcie odwagę śpiewać pieśń życia, wraz z Barankiem, który zdaje się być zabity (por. Ap 5,6), lecz naprawdę pozostaje w sercu historii każdego okresu i każdego ludzkiego życia.

Żyjemy w czasach, w których człowiek często próbuje znaleźć szczęście poza Bogiem a dochodzi do pustki i bezsensu. Także my sami możemy być poddani pokusie utraty życiowej pasji, związanej z nadzieją. Jednak każdego dnia odradza się w nas na nowo wielka nadzieja, gdy spostrzegamy, iż u źródeł tęsknot naszych braci i sióstr nadal leży głębokie pragnienie wartości duchowych oraz poszukiwanie transcendencji. Któż potrafi zaspokoić ten głód i to pragnienie?
Życie zakonne – dar Boga dla Kościoła i dla świata – zawsze w historii otwierało drogi nadziei, oddając serca i dłonie osób konsekrowanych na służbę Bogu i bliźniemu. Właśnie takie jest nasze zadanie dzisiaj. Niech nasze domy będą otwarte na wszystkich, niech będą przestrzenią modlitwy, miejscami gorliwej pracy i braterskiego przeżywania wspólnoty – odbiciem światłości bijącej ze źródła nadziei, jakim jest Jezus Chrystus, który umarł i zmartwychwstał dla nas wszystkich.
Poczuwamy się do żywego uczestnictwa w wielkich przemianach dokonujących się na naszym kontynencie. Działanie Ducha Świętego napełnia nas zdecydowaniem i odwagą w niesieniu nadziei co do przyszłości Europy. Wraz z Maryją pragniemy być zasłuchani w Słowo Boże i przyjmować dar Ducha, by mieć swój udział w missio Dei, by prowadzić otwarty dialog ze wszystkimi.
Bracia i Siostry! Przeżywając radość z doświadczenia tego szczególnego czasu łaski, który już dobiega końca, wracamy do naszych wspólnot wołając: Maranatha! Przyjdź, Panie Jezu! Niech nasza nadzieja będzie jasna i silna, bo Ten, który powołał nas do takiej formy życia odpowiada: „Zaiste, przyjdę niebawem!” (por. Ap. 22)

Częstochowa, w dniu 13 lutego AD 2010

NNastępna strona »