Zbiórka na Białoruś w Szwecji

Już po raz drugi parafia w Jönköping gościła siostry z prawosławnego klasztoru świętej Męczennicy – Wielkiej Księżnej Elżbiety Fiodorowny. Klasztor leży na przedmieściach Mińska i prowadzi szeroką działalność na rzecz chorych, sierot i ubogich. Siostry prowadziły zbiórki pieniężne w wielu parafiach w Szwecji szukając środków na swoją dzialalność. Sprzedawały m.in. ikony, ornaty, krzyże oraz inne dewocjonalia. Trzeba przyznać, że towary cieszyły się dużym wzięciem a siostry były oblegane mnóstwem pytań. Prawosławie, a w szczególności ikony, wydają się być egzotyczne i budzą zainteresowanie wśród Szwedów. Cieszymy się także z tego, że po raz drugi już siostry zebrały najwięcej pieniędzy właśnie w naszej parafii.
Dla zainteresowanych biografia św. Elżbiety
oraz strona klasztoru.
Warto też przejrzeć zapisy męczeństwa Elżbiety i calej rodziny przez bolszewików: zewnętrzne linki z angielskojęzycznej wikipedii

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
Franciszkański kanał telewizyjny Zobacz
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Gdańsk: Maleo Reggae Rockers dla JP2

Maleo Reggae Rockers zagra we franciszkańskim kościele Świętej Trójcy w Gdańsku. Będzie to kolejny z koncertów w cyklu „Gdańszczanie w hołdzie Janowi Pawłowi II”. Muzycy wystąpią w piątek 9 kwietnia br. o godz. 19.00. Przesłanie Jana Pawła II odczyta gdańska młodzież. Zapraszamy szczególnie młodzież i rodziny. Nie zapomnijcie i babciach i dziadkach!

Przesłanie
Celem koncertu jest upamiętnienie postaci wielkiego rodaka, sługi bożego Jana Pawła II, papieża Polaka. W rocznicę śmierci chcemy przypomnieć o nauce i wartościach, o Jego nawoływaniu do miłości i pokoju. Tym samym pragniemy zaapelować do serc i uczuć Gdańszczan i Pomorzan, aby przypomnieli sobie uniwersalne wartości wypływające ze słów jakie niejednokrotnie nasz papież kierował do mieszkańców naszego regionu. Nasz koncert dedykujemy przede wszystkim młodemu pokoleniu. Tym samym wpisujemy się w cykl rocznicowych inicjatyw w Gdańsku i na Pomorzu.

Jak powstał pomysł na koncert
Pierwszy z koncertów odbył się w kwietniu 2006 r. W pierwszą rocznicę śmierci Jana Pawła II piętnastoosobowy chór złożony z aktorów, studentów oraz muzyków Teatru Muzycznego i Teatru Wybrzeże zaprezentował w Kościele Św. Trójcy koncert pn. „Błogosławieni”. Autorką i pomysłodawczynią widowiska była Renata Goławska. W koncercie usłyszeliśmy takie standardy jak: „Happy day”, „Oda do radości”, „I believe, I can fly”. Przedstawienie wzbogacono wierszami ks. Jana Twardowskiego i Romana Brandstaettera. W 2007 r. nasze zaproszenie przyjęli członkowie zespołu TGD oraz Mieczysław Szcześniak. Wybrane fragmenty homilii JP II skierowane do mieszkańców Pomorza czytał ceniony gdański aktor Mirosław Baka. Każdy z koncertów przyciągnął blisko półtoratysięczną widownię. W roku 2008 zaprosiliśmy jeden z najlepszych polskich zespołów uprawiających muzykę chrześcijańską – 2Tm2,3. Tym razem zespół zaprezentował się w poszerzonym składzie z sekcjami instrumentów smyczkowych i dętych. Muzyka i słowa nawiązywały do przesłania Jana Pawła II. Korespondowały też z dziedzictwem, jakie w swojej spuściźnie przekazał szczególnie ludziom młodym nasz Papież. Osobliwie wszystkim tym, którzy dzisiaj zaliczają się do tzw. pokolenia JPII. Rok później wystąpił zespół Full Power Spirit z Olgą Szomańską-Radwan wraz z zaproszonymi gośćmi. Przesłanie Jana Pawła II odczytali gdańscy aktorzy: Małgorzata Brajner-Białas i Jarosław Tyrański (2009).

Maleo Reggae Rockers
Zespół został założony w 1997 roku przez Darka Malejonka. Zaprosił do współpracy przy niej znakomitych muzyków, a zarazem swoich przyjaciół: Piotra „Stopę” Żyżelewicza, Tomasza Wójcika (Bakshish) oraz Marcina Pospieszalskiego. Oprócz nich na pierwszej płycie pojawili się Joszko Broda i grający na harmonijce ustnej Tomasz Bielecki. Pierwsza płyta ukazała się w lutym 1998 roku nakładem PolyGram Polska. a wypełniła ją w całości muzyka reggae z elementami folkloru. Stała się dla Maleo okazją powrotu do źródeł, do muzyki, którą zawsze słuchał, którą zawsze grał. Album spotkał się z bardzo przychylnymi opiniami prasy muzycznej, co było impulsem do stworzenia zespołu koncertowego na bazie legendarnej reggaeowej formacji BAKSHISH. Tak powstał obecny zespół MALEO REGGAE ROCKERS, który do dnia dzisiejszego zagrał ponad sto koncertów w całej Polsce. Wymownym jest fakt, że znany reżyser Mika Kaurismaki w swym filmie „La without a map” wykorzystał dwie kompozycje MRR: „Colors” i „ZaZuZi Dub”. Europejska premiera tego filmu, w obecności jego twórcy miała miejsce na Warszawskim Festiwalu Filmowym w październiku 1998 roku. W czerwcu 2001 roku grupa Maleo Reggae Rockers zagrała 6-dniową trasę koncertową po Polsce, wraz z Jamajską gwiazdą reggae Michaelem Blackiem. Rewelacyjne koncerty zagrali wtedy w Warszawie, Opolu, Ostrowie Wielkopolskim, Wrocławiu i w Toruniu na słynnym „Song of Songs Festiwal”. Latem 2002 zespól ponownie wyruszył na trasę „REGGAE TOUR 2002”. Zagrał wtedy 18 koncertów wraz z Kofim Ayivora – wokalistą legendarnej formacji OSYBISA oraz Michaelem Blackiem z Jamajki. W lipcu 2003 nakładem Polskiego Radia ukazała się płyta „Maleo Reggae Rockers & Michael Black live 2002” zawierająca zapis ostatniego koncertu z trasy – na Przystanku Woodstock’ 2002 oraz koncertu nagranego w Studiu im. A. Osieckiej w Polskim Radiu. Przedostatni album ,,Reggaemova” z 2006 r. to trzynaście żywiołowych, wręcz tanecznych utworów, które może nie przypominają ani Izraela ani innych dokonań Maleo, ale w połączeniu z mądrym (i życiowym) tekstem łatwo zapadają w pamięć i potwierdzają wysoki poziomu zespołu. W tym albumie warto zwrócić uwagę na utwór tytułowy oraz promujący krążek ,,Ostrożnie!”, a także nastrojowe ,,Kochać aby żyć”, które śmiało można uznać jako współczesny hymn reggae, hymn tego, do czego namawia sam Maleo – do miłości i pokoju.

***
Współorganizatorzy: Nadbałtyckie Centrum Kultury Klasztor Braci Mniejszych Konwentualnych (Franciszkanów) w Gdańsku Patronat honorowy: Metropolita Gdański, Marszałek Województwa Pomorskiego, Prezydent Gdańska, Prowincjał Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych (Franciszkanów) w Gdańsku Patronat medialny: Radio Plus, Echo Miasta, Gość Niedzielny, portal Wrota Pomorza, serwis Franciszkanie.pl Mecenat: Urząd Miejski w Gdańsku, Urząd Marszałkowski Województwa Pomorskiego, Prowincja Braci Mniejszych Konwentualnych (Franciszkanie) w Gdańsku.

Poznań: Wielki Tydzień u franciszkanów

Podobnie jak w latach minionych, także w czasie tegorocznego Wielkiego Tygodnia poznańscy franciszkanie za Wzgórza Przemysła przygotowali ucztę duchową i kulturalną dla miłośników piękna.

Główną ideą dziewiątej edycji „Wielki Tydzień u Franciszkanów – Muzyka Pasyjna i Paschalna”, jako kontynuacja poprzednich, jest zwrócenie uwagi na szczególny charakter dni poprzedzających Zmartwychwstanie Pańskie. „Tydzień”, służyć ma przede wszystkim wyciszeniu i refleksji, a poprzez propozycje muzycznej oprawy wskazać na rolę i znaczenie muzyki w tradycji Kościoła Katolickiego. Tworzenie muzyki kościelnej szczególnie na okazje świąt katolickich ma starą tradycje w całej Europie.

Centralnym założeniem programowym projektu jest ścisłe powiązanie poszczególnych wydarzeń muzycznych z liturgicznym rytmem Wielkiego Tygodnia w ten sposób, by starannie dobrany repertuar korespondował z nabożeństwami zaplanowanymi na każdy dzień, tworząc nierozerwalną całość. 

 „Wielki Tydzień u Franciszkanów” to przede wszystkim sprawowana z ogromną pieczołowitością liturgia z ubogaceniem formami muzycznymi.

Wielki Post dla katolików jest czasem szczególnym, jest dany i zadany. Dany, żeby usłyszeć Chrystusowe wezwanie do nawrócenia: „nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię”. Zadany, żeby w tym czasie to wezwanie nie tylko usłyszeć, ale i realizować. Realia dzisiejszego świata oraz nieustanny pęd i gonitwa bardzo negatywnie odbijają się na życiu duchowym. Czasem zdarza się, że w czasie czterdziestu dni Wielkiego Postu nie zdążymy usłyszeć Chrystusowego wezwania do nawrócenia. Stąd pomysł, aby pomogły w tym wydarzenia muzyczne. Piękno muzyki może pomóc w przeżyciu wyjątkowej liturgii Wielkiego Tygodnia, może również pomóc odkryć Tego, który jest źródłem piękna” 


Św. Franciszek w swojej regule pisze: „Bracia, póki czas jeszcze czyńmy dobro.” Każdy dzień, każda godzina, każda sekunda przed nami, kiedy możemy dobro uczynić – najpierw dla siebie, poprzez własne nawracanie, a później dla innych, poprzez jakiś dar z siebie. Wielki Post to czas sposobny do nawrócenia, ważne aby go nie stracić bezpowrotnie.

Wszystkie wydarzenia będą miały miejsce w kościele Franciszkanów na Górze Przemysła – Sanktuarium Matki Bożej w Cudy Wielmożnej Pani Poznania.

PROGRAM:

MUZYKA  PASYJNA  I  PASCHALNA

Sanktuarium Matki Bożej w Cudy Wielmożnej – Pani Poznania

Kościół Franciszkanów na Górze Przemysła w Poznaniu 28 marca-3 kwietnia 2010

NIEDZIELA PALMOWA – godz. 17.00 – Gorzkie Żale

Snopek Mirry w opracowaniu Prof. S. Stuligrosza na głosy solowe, śpiew unisono i organy

Wykonawcy:

Chór Kameralny „MUSICA VIVA”

Marek Gandecki – dyrygent

Zbigniew Kozub – organy

WIELKI  PONIEDZIAŁEK – godz. 20.00

„Ecce lignum crucis Recital organowy

Sławomir Kamiński

w programie: J.S. Bach, F. Nowowiejski, F. Chopin

WIELKI WTOREK – godz. 20.00

“Accademia Dell`Arcadia

WIELKA ŚRODA – godz. 20.00

J.S. Bach „Pasja wg św. Jana”

Wykonawcy:

Marzena Michałowska– sopran

Piotr Olech – tenor altowy

Maciej Gocman – tenor

Piotr Łykowski – tenor (ewangelista)

Jarosław Bręk – baryton

Jaromir Trafankowski – Jezus

Poznański Chór Chłopięcy (Jacek Sykulski – kier.art.)

„Collegium F”

Marcin Sompoliński – dyrygent

WIELKI CZWARTEK – godz. 18.00 – MSZA WIECZERZY PAŃSKIEJ

Poznański Chór Kameralny “Arte Domino”

Bartosz Michałowski – dyrygent

w programie m.in. Gregorio Allegri – Miserere mei Deus

WIELKI PIĄTEK – godz. 18.00 – LITURGIA MĘKI PAŃSKIEJ

Poznański Chór Kameralny “Arte Domino”

Bartosz Michałowski – dyrygent

w programie m.in. Giovanni Pierluigi da Palestrina – Stabat Mater dolorosa

WIELKA SOBOTA – godz. 21.00 – LITURGIA WIGILII PASCHALNEJ

Poznański Chór Kameralny “Arte Domino”

Bartosz Michałowski – dyrygent

Psalmy Mikołaja Gomółki

KONCERT ORGANOWY:

Wielki Poniedziałek – Recital organowy Sławomira Kamińskiego

„Ecce Lignum Crucis”

Jezus na śmierć skazany

J.Guilain – Plein Jeu z Suity du Premier Ton

A.Corelli – Largo

J.S.Bach – Chorał „Dein Will gescheh, Herr Gott zugleich”

Niech się Twoja wola mój Boże pełni,

Jako w niebie tak i na ziemi (z Pasji wg. Św.Jana)

Droga na Golgotę

F.Nowowiejski – In Paradisum- Poemat na organy solo op.61, cz.I

Ukrzyżowanie

J.Brahms – Preludium a-moll

M.Surzyński – Choral Varie op.50 (na temat pieśni Jezu Chryste, Panie miły)

Śmierć na Krzyżu

J.S.Bach – Fantazja g-moll, BWV 542

Medytacja pod Krzyżem

M.Surzyński – Preludium na temat  Krzyżu Święty

(ze zbioru Rok w pieśni kościelnej)

F.Chopin – Preludium h-moll, op.28 nr 2

F.Chopin – Preludium e-moll,op.28 nr 4

F.Chopin —  Preludium c-moll, op. 28 nr 1

Komunikat Konferencji Episkopatu Polski z okazji 20-lecia wznowienia działalności Caritas w Polsce

„Pamiętajmy o ubogich” (por. Ga 2,10)

Komunikat Konferencji Episkopatu Polski
z okazji 20-lecia wznowienia działalności Caritas w Polsce

Blisko dwadzieścia lat temu, 10 października 1990 r., Konferencja Episkopatu Polski podjęła decyzję o wznowieniu działalności Caritas Polska. Instytucjonalna działalność charytatywna Kościoła katolickiego w Polsce została administracyjnie zlikwidowana przez władze komunistyczne po II wojnie światowej. Obecnie w Polsce istnieją 44 Caritas diecezjalne, których pracownicy i wolontariusze pełnią posługę wobec najuboższych.
Działalność charytatywna, obok misji nauczania i uświęcania, należy do istotnych zadań Kościoła, każdej diecezji i parafii. Parafialne Zespoły Caritas działają w czterech tysiącach ośmiuset ośrodkach duszpasterskich w Polsce. 46 tysięcy wolontariuszy organizuje pomoc dla dzieci i dorosłych, opiekuje się chorymi, osobami niepełnosprawnymi i niedołężnymi. Od piętnastu lat w całej Polsce działają Szkolne Koła Caritas, zrzeszające 44 tysiące dzieci i młodzieży. To ogromna rzesza ludzi bezinteresownie niosących dobro bliźnim. Dziękujemy wszystkim zaangażowanym w dzieła miłosierdzia za ich codzienną, samarytańską służbę ubogim i cierpiącym. Jest ona znakiem wierności Ewangelii miłosierdzia, którą przyniósł i wypełnił sam Chrystus oraz drogą wzrastania w świętości.
Szczególnie dziękujemy indywidualnym darczyńcom, firmom oraz instytucjom rządowym i samorządowym za finansowe wspieranie programów i zadań Caritas. Dziękujemy wszystkim, którzy przekazali 1% podatku na działalność Caritas Polska i diecezjalnych Caritas. Dzięki tym funduszom można było pomóc wielu rodzinom.
Dziękujemy wszystkim, którzy hojnie odpowiadają na apele o pomoc na rzecz poszkodowanych przez klęski żywiołowe i w konfliktach zbrojnych. Zbierane ofiary służą sfinansowaniu pomocy humanitarnej. Są wyrazem naszej solidarności z tymi, którzy stracili dorobek życia.
W roku ubiegłym Caritas Polska z zebranych środków pomogła ofiarom trzęsienia ziemi we Włoszech (prawie milion zł), ofiarom powodzi na południu Polski (ponad 5 mln zł) i na Ukrainie oraz poszkodowanym w wyniku trąby powietrznej. Ostatnio Polacy okazali wielkie serce Haiti, przekazując za pośrednictwem Caritas Polska łącznie ponad 11 mln zł. Ta ofiarność jest dowodem zaufania, jakim obdarzane są działania Caritas w kraju i na świecie.
24 kwietnia br. pracownicy i wolontariusze z całej Polski będą pielgrzymować do krakowskich Łagiewnik, by dziękować Bogu za wszystko, co udało się dobrego uczynić wobec ubogich. Główne obchody dwudziestolecia działalności odbędą się w Warszawie 21 maja, kiedy to Caritas będzie dziękować osobom najbardziej zaangażowanym w niesienie pomocy bliźnim. Prezydent Rzeczypospolitej i Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski objęli patronat nad uroczystościami.
Biskupi Polscy życzą pracownikom i wolontariuszom Caritas błogosławieństwa Bożego w wypełnianiu przykazania miłości i zachęcają wszystkich wiernych do włączania się w misję charytatywną Kościoła.

Podpisali Pasterze Kościoła katolickiego w Polsce
Komunikat należy odczytać dnia 11 kwietnia 2010 r., w Niedzielę Miłosierdzia Bożego.

Za zgodność:

+ Stanisław Budzik
Sekretarz Generalny KEP
 

„Żyć zmartwychwstaniem Chrystusa!” – List Rektora KUL na Wielkanoc 2010

Żyć zmartwychwstaniem Chrystusa!

Drodzy Przyjaciele Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II!

Czcigodni Kapłani!

Siostry i Bracia!

Tak niedawno z ust św. Piotra słyszeliśmy po trzykroć wypowiedziane słowa: „nie znam tego człowieka”, ale potem widzieliśmy także łzy świadczące o głębokim żalu; obserwowaliśmy jego reakcję na wiadomość, że grób Jezusa jest pusty; razem z nim doświadczaliśmy potrójnego pytania Jezusa: „czy kochasz Mnie?” Dziś z podziwem odbieramy jego odważne wystąpienie i świadectwo o Zmartwychwstaniu Jezusa, wyrażone w zdaniu: „Tego właśnie Jezusa wskrzesił Bóg, a my wszyscy jesteśmy tego świadkami” (Dz 2,22). Odwaga, ufność i nadzieja w krótkim czasie zajęły miejsce dotychczasowej bojaźni, zagubienia i niepewności. Sprawił to Ten, który wziął na siebie wszystkie nasze grzechy i niewierności, zdrady i kłamstwa. Ten, który dla nas i za nas oddał życie, abyśmy razem z Nim mogli się cieszyć życiem wiecznym. On umocnił wiarę Szymona Piotra oraz bojaźliwych uczniów i niewiast, spieszących z posługą namaszczenia. Zmartwychwstały Chrystus pokonał śmierć i dziś króluje w chwale, a my cieszymy się, śpiewając radosne Alleluja. Bez Jego Zmartwychwstania daremną byłaby nasza wiara. Przez śmierć i chwalebne Zmartwychwstanie Chrystus otworzył nam drogę do domu Ojca i do pełnego uczestniczenia w życiu Boga. On pierwszy wszedł do niebieskiej Ojczyzny, a połączywszy w sobie niebo i ziemię, umacnia naszą wiarę i nadzieję, że wierząc w Niego, my również do niej wejdziemy. Prawdę o naszym przyszłym życiu, o naszym uczestnictwie w życiu Chrystusa i w Jego Zmartwychwstaniu wyjaśnia św. Paweł: „Czyż nie wiadomo wam, że my wszyscy, którzyśmy otrzymali chrzest zanurzający w Chrystusa Jezusa, zostaliśmy zanurzeni w Jego śmierć? Zatem przez chrzest zanurzający nas w śmierć zostaliśmy razem z Nim pogrzebani po to, abyśmy i my wkroczyli w nowe życie – jak Chrystus powstał z martwych dzięki chwale Ojca” (Rz 6,3-4). W chwili chrztu św. umarliśmy dla grzechu, aby żyć dla Boga. Nasze życie to codzienne umieranie dla grzechu, nawracanie się i zmartwychwstawanie do nowego życia w Bogu; umierać i zmartwychwstawać każdego dnia. Jeśli tak będziemy czynili, to za własne możemy przyjąć słowa poety: „Twym zmartwychwstaniem żyję! Ono śmierć mojego życia w Twoje życie zmienia [...] Tyś jest we mnie – a ja w Tobie, Panie! I żyję Twoim wielkim zmartwychwstaniem!” (Wojciech Bąk). Żyć Zmartwychwstaniem Chrystusa, to wierzyć: że On jest przy mnie -rozumie, przebacza, wyjaśnia, podtrzymuje na duchu; że On codziennie zaprasza i łamie dla mnie Chleb; że przynosi pokój i umacnia, że niebo jest moim celem i przeznaczeniem. Żyć Jego Zmartwychwstaniem, to wymagać od siebie, umieć przebaczać, być uczciwym, czynić dobro i głosić prawdę; to budować wspólnotę miłości w rodzinie i w Ojczyźnie. Siostry i Bracia! Drodzy Przyjaciele naszej Alma Mater! Żyć Zmartwychwstaniem Chrystusa, to także służyć człowiekowi, zwłaszcza człowiekowi młodemu, w całej prawdzie jego życia i powołania, bo człowiek „jest pierwszą i podstawową drogą Kościoła, drogą wyznaczoną przez samego Chrystusa, drogą, która nieodmiennie prowadzi przez Tajemnice Wcielenia i Odkupienia” (Jan Paweł II, Redemptor Hominis, 14). Rozważając Tajemnicę Paschalną, wsłuchujemy się w głos Ojca Świętego Jana Pawła II, który uniwersytetom katolickim polecał „zgłębiać odważnie bogactwa Objawienia i bogactwa natury, tak by połączony wysiłek rozumu i wiary pozwolił ludziom osiągnąć pełnię własnego człowieczeństwa, stworzonego na obraz i podobieństwo Boże, po grzechu jeszcze wspanialej odnowionego w Chrystusie, powołanego, by zajaśnieć w świetle Ducha” (Ex Corde Ecclesiae, 5). Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II dąży do tego, aby być naukowo dojrzałą uczelnią akademicką, a zarazem w pełni zachować swój katolicki charakter. Dlatego w życiu wspólnoty uniwersyteckiej kieruje się chrześcijańską inspiracją; w świetle wiary katolickiej prowadzi badania naukowe i podejmuje refleksję nad całym bogactwem ludzkiej wiedzy; pozostaje wierny dziedzictwu chrześcijańskiemu oraz angażuje się w służbę ludowi Bożemu i całemu społeczeństwu, wskazując na Boga jako ostateczny cel życia każdego człowieka (por. ECE 13). Wobec zagrożeń „humanizmu wykluczającego Boga” i „ateizmu obojętności”, wobec zamętu w sferze wartości i norm moralnych, KUL pragnie całym swoim uniwersyteckim życiem dawać świadectwo o Bogu i Jego miłości w prawdzie. „Bez Boga człowiek nie wie, dokąd zmierza i nie potrafi nawet zrozumieć tego, kim jest” (Benedykt XVI, Caritas in veritate, 78). W całej swej historii, a szczególnie w trudnych latach komunistycznego totalitaryzmu, KUL starał się wychowywać młodzież do życia Zmartwychwstaniem Chrystusa i do służby człowiekowi, służąc również młodzieży polonijnej i kształcąc setki młodych ludzi ze Wschodu. W Roku Kapłańskim, w oczekiwaniu na beatyfikację dwóch wielkich Polaków, ośmielamy się przypomnieć, że dwadzieścia lat temu nasz Profesor, Sługa Boży Jan Paweł II wydał konstytucję apostolską O uniwersytetach katolickich (Ex Corde Ecclesiae), w której m.in. napisał: „Przez wiele lat ja sam korzystałem z dobrodziejstw życia uniwersyteckiego, wzbogacając się wewnętrznie dzięki temu, co stanowi jego istotę: dzięki gorliwemu poszukiwaniu prawdy i bezinteresownemu przekazywaniu jej młodym i tym wszystkim, którzy uczą się zasad ścisłego rozumowania, aby działać w sposób prawy i lepiej służyć ludzkiej społeczności” (nr 2). W latach 1974-1976 studentem dwuletniego Studium Pastoralnego na Wydziale Teologii KUL, zorganizowanego dla księży pracujących w duszpasterstwie parafialnym, był kapłan archidiecezji warszawskiej ks. Jerzy Popiełuszko. Późniejszy kapelan „Solidarności” i męczennik, a dzisiaj Sługa Boży, żyjąc Zmartwychwstaniem Chrystusa, za swoją dewizę przyjął słowa: „Zło dobrem zwyciężaj!” Jesteśmy przekonani, że wykłady i zajęcia prowadzone wtedy przez tak znanych profesorów, jak m.in. Sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki, ks. Wojciech Danielski, ks. Adam Szafrański czy ks. Mieczysław Brzozowski nie pozostały bez wpływu na jego dalszą pracę duszpasterską. Drodzy Przyjaciele! Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II przez służbę „Bogu i Ojczyźnie” (Deo et Patriae) odpowiada także dzisiaj na potrzeby Kościoła i społeczeństwa, organizując nowe kierunki studiów, w tym: biotechnologię, edukację techniczno-informatyczną, przyrodoznawstwo i filozofię przyrody, retorykę stosowaną czy mediteranistykę. W tym roku akademickim na potrzeby dydaktyczne młodzieży wydzierżawiliśmy dwa budynki w lubelskiej dzielnicy Majdanek, w których swoje zajęcia prowadzą Instytuty Pedagogiki, Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej, Politologii i Kulturoznawstwa. W ramach projektów unijnych rozpoczęliśmy budowę gmachów biotechnologii w Lublinie i inżynierii środowiska w Stalowej Woli. Staramy się o polepszenie infrastruktury dydaktycznej i o umożliwienie studentom coraz szerszej realizacji zainteresowań naukowych. Poprzez ośrodki duszpasterstwa akademickiego, instytucję wolontariatu i stowarzyszenia katolickie, pragniemy także zapewnić młodzieży formację duchową, by przyszłych absolwentów naszej Alma Mater wychować na dobrych chrześcijan i uczciwych obywateli. W imieniu całej społeczności akademickiej z serca dziękuję Dostojnemu Episkopatowi Polski, Parlamentarzystom, Władzom Państwowym i Samorządowym za różnorakie wspieranie naszych inicjatyw. Wszystkim Czcigodnym Dobrodziejom, Wielebnemu Duchowieństwu i Szanownym Członkom Towarzystwa Przyjaciół KUL serdecznie dziękuję za modlitwy i wsparcie materialne. Niech Zmartwychwstały Chrystus obdarza nas wszystkich swymi łaskami, mocą i pokojem. Niech umniejsza trudy dnia codziennego i umacnia na drodze życia w promieniach Jego Zmartwychwstania.

Ks. prof. dr hab. Stanisław Wilk, SDB

Rektor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II

Lublin, Wielkanoc 2010

„Gość Niedzielny” utrzymuje pozycję lidera

Styczeń jest drugim miesiącem z kolei, w którym „Gość Niedzielny” utrzymał pierwsze miejsce pod względem sprzedaży wśród tygodników opinii. „Gość ”, ze sprzedażą na poziomie 139 693 egz., zanotował wzrost sprzedaży o 7 proc. w stosunku do tego samego miesiąca roku ubiegłego – wynika z danych Związku Kontroli i Dystrybucji Prasy. Był to jedyny wzrost sprzedaży wśród tygodników.

Tuż za nim uplasowała się „Polityka”, która sprzedała się w ilości 134 537 egz., czyli o 8 proc. mniej niż w analogicznym miesiącu 2009 roku. „Newsweek Polska”, ze sprzedażą na poziomie 104 459 egz. i 1 proc. spadkiem sprzedaży w stosunku do stycznia 2009 roku, znalazł się na trzecim miejscu. Na czwartej pozycji uplasował się „Wprost”, którego sprzedaż była o 34 proc. mniejsza niż w tym samym miesiącu roku ubiegłego. „Przewodnik Katolicki” sprzedał się w wysokości 28 301, notując spadek sprzedaży o 0,28 proc w badanym okresie czasu. Sprzedaż „Tygodnika Powszechnego” wynosiła w styczniu 2010 roku 16 948 egz., ponad 22 proc. mniej niż w analogicznym miesiącu 2009 roku. Tygodnik „Niedziela” nie jest członkiem ZDKP i nie udostępnia danych sprzedażowych.

Watykańskie dokumenty w sieci

Stolica Apostolska opublikowała na swych stronach internetowych zbiór dokumentów z okresu II Wojny Światowej oraz obszerną dokumentację dotyczącą lat 1865-2007. Poinformowało o tym watykańskie Biuro Prasowe Jak zaznaczono, chodzi o teksty, które dotychczas były dostępne jedynie w wersji papierowej. Można je obecnie analizować na oficjalnych stronach Stolicy Apostolskiej, www.vatican.va w dziale „Tekstów podstawowych” (Testi fondamentali, Resource Library, Textes fondamentaux). Całe zbiory Actae Sanctae Sedis (A.S.S.) oraz Acta Apostolicae Sedis (A.A.S.) z lat 1865-2007 dostępne są w formacie pdf. Podobnie dwunastotomowy zbiór „ Actes et documents du Saint-Siège relatifs à la Seconde Guerre Mondiale”, publikowany na polecenie Pawła VI od 1965 r. i wydany przez wyspecjalizowaną grupę historyków jezuickich. Wspomniane teksty mają charakter źródłowy, o nieocenionej wartości dla naukowców. Obecnie jest on dostępny bezpłatnie. „Stanowi to poważny wkład w rozwój badań oraz poszerzenie informacji na temat historii i działalności Stolicy Apostolskiej” – stwierdza komunikat watykańskiego biura prasowego.

Oświadczenie Zespołu Ekspertów KEP ds. Bioetycznych ws in vitro

Selekcja, mrożenie i zabijanie ludzkich zarodków, naruszenie godności człowieka, niebezpieczeństwo dla matki i dziecka – to argumenty przeciwko stosowaniu in vitro, na jakie wskazują członkowie Zespołu Ekspertów Konferencji Episkopatu Polski ds. Bioetyki w oświadczeniu wydanym 24 marca.

„Sprzeciw Kościoła katolickiego wobec metody in vitro wynika najpierw z wiary chrześcijańskiej” – podkreślają sygnatariusze w Narodowym Dniu Życia.

Publikujemy za Biurem Prasowym Konferencji Episkopatu Polski treść oświadczenia:

Oświadczenie Zespołu Ekspertów KEP ds. Bioetycznych
w porozumieniu z Prezydium Konferencji Episkopatu Polski

Motywy

1. W Polsce trwa debata na temat sztucznego zapłodnienia metodą in vitro, ale też innych kwestii bioetycznych. Dotyczą one istoty człowieczeństwa i rodzą poważne wyzwania moralne. Dlatego podejmowane są próby niezbędnego prawnego uregulowania tej problematyki. W debacie nie mogło zabraknąć głosu Kościoła katolickiego, który z troski o dobro każdego człowieka, wierzącego i niewierzącego – opowiada się przeciwko takim praktykom jak doświadczenia na ludzkich zarodkach, wykorzystywanie w eksperymentach embrionalnych komórek macierzystych, klonowanie ludzi czy zapłodnienie in vitro. W prowadzonych dyskusjach głos Kościoła bywa przedstawiany w sposób uproszczony i jako stanowisko natury czysto religijnej, a sam Kościół jest oskarżany o to, że stoi na drodze do szczęścia bezdzietnych małżonków. Te nieporozumienia należy wyjaśnić.

2. Wiele kontrowersji budzi obecnie kwestia zapłodnienia pozaustrojowego, o której dyskutuje się kręgach politycznych i w mediach. Częstym argumentem poruszanym w debacie jest „prawo do szczęścia”, w tym „prawo do dziecka”. W pewnym sensie o takim „prawie” można mówić, ale podlega ono warunkom i ograniczeniom. Chodzi bowiem nie tylko o dobra osobowe rodziców, ale także o dobro innych osób oraz samego dziecka i jego dalszego życia – rygory postępowania adopcyjnego, chroniące dobro dziecka i całą jego przyszłość, to jeden z możliwych przykładów. Bóg chce szczęścia każdego człowieka, ale szczęścia pojmowanego dojrzale, dostrzegającego dobro innych oraz ich niewyzbywalne prawa. Dlatego szczęście nie znaczy: robię to, co mi się podoba, kosztem innych ludzi, a nawet za wszelką cenę. Odnaleźć szczęście – to odnaleźć siebie i odkryć dobro, jakie dyktuje mi prawidłowo ukształtowane sumienie. Najpełniej jest to możliwe na drodze, jaką przygotował dla nas Stwórca rodzaju ludzkiego. Realizacja tylko własnych projektów życiowych niesie w sobie niebezpieczeństwo wynikające z człowieczej niedoskonałości i zagubienia.

3. Nikt nie uniknie w życiu cierpienia. Nawet Syn Boży go nie uniknął. Sama bezdzietność jest rzeczywiście dotkliwie odczuwana. Kościół to doskonale rozumie: nie tylko szczerze współczuje małżeństwom, które nie mogą mieć własnych dzieci, ale próbuje otwierać przed nimi inne perspektywy, a zawsze towarzyszy im w cierpieniu. Kościół – wspólnota ochrzczonych – niesie z nimi krzyż, tak jak niesie wszystkie inne ludzkie krzyże. Nie zawsze do końca rozumiemy ich sens.

4. Sprzeciw Kościoła katolickiego wobec metody in vitro wynika najpierw z chrześcijańskiej wiary, w której świetle człowiek podejmuje decyzje. Bóg stworzył kobietę oraz mężczyznę, aby przekazywali życie w akcie miłości małżeńskiej, przez nich samych i wyłącznie przez nich. Tymczasem w trakcie procedur zapłodnienia pozaustrojowego dochodzi do naruszenia godności człowieka, skoro poczęcie następuje nie w trakcie aktu miłości, ale na drodze eksperymentalnej procedury technicznej. Nosi to znamiona „produkcji ludzi”.

Argumentacja biomedyczna

5. Zdajemy sobie sprawę, że nie wszyscy uznają argumentację religijną, dlatego sprzeciw wobec in vitro uzasadniamy również w oparciu o prawo naturalne, czyli uniwersalne dane rozumowe, powszechnie uznawane normy, obowiązujące wszystkich ludzi – niezależnie od światopoglądu. W trakcie sztucznego zapłodnienia tworzy się kilka zarodków ludzkich, z których część – zwykle po selekcji – jest wszczepiana do organizmu kobiety; reszta – tzw. zarodki nadliczbowe – jest niszczona, wykorzystywana w eksperymentach lub zamrażana. Moralnie jest niedopuszczalne zabijanie, selekcja i mrożenie ludzkich zarodków. Są one istotami ludzkimi, którym należy się pełna ochrona prawna, zwłaszcza ochrona prawa do życia. Często forsowany jest pogląd, że zarodek nie jest istotą ludzką. Takie opinie nie mają żadnych podstaw naukowych, lecz są wyrazem ideologii odmawiającej człowiekowi prawa do życia od momentu poczęcia. Prawda zaś, że życie człowieka zaczyna się od poczęcia, nie opiera się na założeniach religijnych, lecz jest racjonalnym stanowiskiem wynikającym z obecnej wiedzy naukowej. W trakcie sztucznego zapłodnienia człowiek zostaje powołany do życia nie w łonie matki, lecz w warunkach laboratoryjnych. Ma więc już na samym początku istnienia nieporównywalnie gorsze warunki dla rozwoju niż poczęty w sposób naturalny, bowiem nawet najlepsze sztuczne podłoże nie jest w stanie zastąpić naturalnego środowiska organizmu kobiety.

6. Ocena Kościoła opiera się również na przesłankach natury biologicznej i medycznej. Metody in vitro są bardzo niebezpieczne dla zdrowia matki, gdyż dla uzyskania kilku komórek jajowych kobieta przechodzi stymulację hormonalną, która często powoduje zespół powikłań, jaki może prowadzić do zaburzenia czynności wątroby, rozwoju chorób nowotworowych, zakrzepicy żylnej i tętniczej. W stosowanych obecnie technikach do organizmu kobiety wprowadza się kilka zarodków, co staje się przyczyną ciąż mnogich. Dane statystyczne jednoznacznie pokazują, że w procedurze in vitro dochodzi do nich kilkunastokrotnie częściej niż w naturalnym poczęciu. Ciąże mnogie in vitro dwukrotnie częściej niż naturalne kończą się przedwczesnym porodem. Kilkakrotnie zwiększone jest ryzyko urodzenia dziecka ze zbyt małą masą urodzeniową. Przedwczesny poród i mała masa prowadzą do urazów okołoporodowych, niedotlenienia i wylewów śródmózgowych, co z kolei jest główną przyczyną zaburzeń rozwojowych, a także umieralności okołoporodowej. Z badań przeprowadzonych w USA i w Australii, gdzie metody in vitro są stosowane dłużej niż w Polsce, wynika, że dzieci poczęte w sposób sztuczny kilkakrotnie częściej cierpią na poważne wady wrodzone, powikłania i choroby genetyczne. Przytaczamy te argumenty, aby pokazać, że nauczanie Kościoła, które wyraża głęboką troskę o dobro człowieka, znajduje potwierdzenie w wynikach badań naukowych.

7. Przy stosowaniu metod in vitro dzieci rodzą się tylko z 5 – 10% wyprodukowanych zarodków. Tym samym 90 – 95% powołanych w ten sposób do życia ludzkich istot nigdy się nie urodzi. To z kolei powoduje, że techniki in vitro stają się źródłem specyficznego syndromu: po krótkim okresie satysfakcji z posiadania długo oczekiwanego dziecka przychodzi refleksja i świadomość, że jego życie okupione jest śmiercią wielu innych. Syndrom nasila się w przypadku, kiedy w stanie zamrożenia czekają jeszcze następne. Wiele kobiet mówi, iż ma świadomość, że jest matką również tych dzieci. Jednak odmienienie ich losu nie jest możliwe lub przynajmniej bardzo utrudnione. Nie wolno też zapominać, że syndrom in vitro dotyka mocno samo dziecko, które będzie wymagać szczególnego wsparcia psychicznego, gdy kiedyś dowie się, że kosztem jego urodzenia była śmierć rodzeństwa w stadium embrionalnym.

Konkluzje

8. Chcemy bardzo wyraźnie podkreślić, że – mimo sprzeciwu wobec procedury in vitro – dzieci powstałe w ten sposób należy przyjąć z miłością i szacunkiem. Przysługuje im bowiem pełna godność, jak każdej osobie ludzkiej. Powtórzmy: Kościół nie stoi na drodze do szczęścia bezdzietnych małżeństw, ale pragnie zachęcić do realizowania go w oparciu o hierarchię wartości, której fundamentem jest etyka.
Dążenie do posiadania potomstwa jest naturalną konsekwencją miłości, jaką obdarzają się małżonkowie. Jednak nie każda droga służąca spełnieniu nawet słusznego pragnienia jest dobra. Poczęcie dziecka metodą in vitro łączy się z przekroczeniem praw Boskich i ludzkich, związane jest przeważnie z niszczeniem zarodków, niesie z sobą poważne ryzyko dla zdrowia matki i dziecka, wreszcie prowadzi do naruszenia wielu norm etycznych. Warto więc zastanowić się nad inną drogą. Jedną z takich dróg jest leczenie niepłodności, które dzięki doskonalonym metodom medycznym przynosi coraz lepsze wyniki, przywraca zdrowie i umożliwia naturalne poczęcie dziecka. Zachęcamy więc małżonków i personel medyczny do podejmowania skutecznej diagnostyki i leczenia, nienaruszających godności małżonków i dziecka. Usunięcie przyczyn niepłodności daje znacznie większe szanse na urodzenie dziecka w sposób naturalny niż procedury wspomaganego sztucznie rozrodu, w tym in vitro.

9. Bezdzietnych małżonków warto też zapytać, czy miłość, jaka każe im dążyć do zrodzenia potomstwa, jest na tyle silna, by zdecydowali się obdarzyć nią już żyjące dzieci, które czekają na adopcję? Jak każde cierpienie, tak i bezdzietność może być rozumiana po chrześcijańsku. Dlatego wszystkich bezdzietnych małżonków zachęcamy – za Janem Pawłem II – do wyboru miłości w najszerszym wymiarze, chociażby do adopcji, do obdarzenia miłością opuszczonych dzieci, które już są na świecie i które wołają o miłość. Kościół prosi chrześcijańskich małżonków, aby odważyli się pokochać i zaadoptować wychowanka z domu dziecka. Dobro, które ofiarujecie, z pewnością do Was kiedyś powróci. Przyjmując to dziecko, w szczególny sposób bierzecie do swej rodziny Jezusa Chrystusa.

10. Obecnie w Sejmie złożone zostały projekty ustaw regulujących kwestie bioetyczne, w tym in vitro. Zgodny ze stanowiskiem Kościoła jest całkowity zakaz tej metody. Jeśli jednak takie rozwiązanie prawne zostanie odrzucone, posłowie zatroskani o prawa człowieka, o ochronę jego godności, o prawa dziecka, a przede wszystkim ci, którzy kierują się nauczaniem Kościoła katolickiego, nie powinni być bezczynni, pasywni lub małoduszni, ale podjąć starania, aby przyjąć regulacje maksymalnie ograniczające szkodliwe aspekty proponowanych ustaw. Wyrażamy uznanie dla wszystkich stojących w obronie podstawowych praw człowieka, zwłaszcza prawa do życia od jego początku aż do naturalnej śmierci.

Warszawa, dnia 24 marca 2010 r.

5-6.06.2010. Ramowy program uroczystości beatyfikacyjnych ks. Jerzego Popiełuszki w Warszawie

W DNIACH 5 i 6 CZERWCA 2010 ROKU

Hlebowicz doradcą biskupów ws. mediów

Adam Hlebowicz, dyrektor i redaktor naczelny Radia PLUS Gdańsk został konsultorem Rady ds. Środków Społecznego Przekazu Episkopatu Polski.

Przedstawiciel Radia PLUS jest jednym z 11 konsultorów Rady, której przewodzi abp Sławoj Leszek Głódź. Hlebowicz jest jedynym reprezentantem diecezjalnych stacji radiowych w tym gremium. Zadaniem Rady jest wspomaganie Konferencji Episkopatu Polski w podejmowaniu decyzji w sprawach związanych z mediami oraz budowaniu nowoczesnej komunikacji medialnej Kościoła.

Adam Hlebowicz jest związany z Radiem PLUS Gdańsk od 1993 roku. Jest dziennikarzem i publicystą, autorem wywiadu-rzeki z abp. Tadeuszem Gocłowskim pt. „Świadek”.

NNastępna strona »