Pogrzeb o. Józefa Czysza OFMConv

10 grudnia 2020 | autor: Administrator
Pogrzeb o. Józefa Czysza OFMConv
Z Życia Prowincji
0

Prowincja gdańska pożegnała kolejnego brata. 9 grudnia w Sanktuarium św. Jakuba Apostoła w Lęborku odbyły się uroczystości pogrzebowe o. Józefa Czysza, który 5 grudnia w Poznaniu odszedł do Pana.

Na pożegnanie o. Józefa przybyli bracia z prowincji, na czele z ministrem prowincjalnym o. Wojciechem Kuligiem z zarządem. Wspólnotę poznańską, w której przebywał od 2015 roku do końca swych dni, reprezentował o. Michał Baranowski. Na uroczystości przybyli też bracia kursowi: o. Kazimierz Brzozowski i o. Andrzej Mielewczyk. Nie zabrakło oczywiście rodziny o. Józefa, jego Taty, Brata, Siostry i bliskich.

Choć o. Józef zmarł w Poznaniu, to jego wolą i pragnieniem było, by był pochowany w rodzinnym mieście. Stąd, po uzyskanej zgodzie o. Prowincjała, uroczystości zorganizował gwardian i proboszcz z Lęborka o. Robert Wołyniec wraz ze wspólnotą.

Mszy św. przewodniczył o. Wojciech Kulig i on także wygłosił homilię. Przywołał w niej opinię proboszcza z czasów, gdy Józef wstępował do zakonu – Józef bardzo często jako ministrant służy do Mszy św., rozmodlony Tata, który troszczy się o rodzinę i Mama, która codziennie uczestniczy w Eucharystii i codziennie przyjmuje Komunię świętą.

Odejście Józefa w czasie Adwentu jest dla nas bez dwóch zdań przypomnieniem, że rzeczywistość przejścia z tego świata do innego świata, rzeczywistość śmierci, chociaż trudna, nie powinna być przez nas ignorowana, bo wcześniej czy później, stanie się ona też naszym udziałem. Pan przypomina nam, że zawsze powinniśmy być gotowi, że o godzinie, której się nie spodziewamy przyjdzie i zabierze nas do siebie, że w godzinie, której się nie spodziewamy, nakaże nam zostawić wszystko co jest tutaj dla nas ważne i zdać rachunek z podążania po ziemskich drogach naszego życia – kontynuował o. Prowincjał.

franciszkanie · Homilia – Pogrzeb o. Józefa Czysza – 9 XII 2020

Na koniec Eucharystii, zgodnie ze zwyczajem franciszkańskim, głos zabrali bracia. „Ziutka”, bo tak nazywali o. Józefa, wspominał o. Kazimierz Brzozowski, z którym w 1972 roku przekroczył próg klasztoru w Niepokalanowie, rozpoczynając tym samym drogę swojego powołania.

O. Tomasz Ryłko w kilku słowach przekazał Rodzinie słowa pozdrowienia i zapewnienie o pamięci przez osoby żyjące we Włoszech, szczególnie osoby z franciszkańskiej parafii św. Franciszka w Pizie, gdzie o. Józef posługiwał jako gwardian i proboszcz.

W imieniu wspólnoty poznańskiego klasztoru głos zabrał o. Michał Baranowski. Chciał pozostać do końca w klasztorze, dając tym samym świadectwo umiłowania wspólnoty i tego miejsca. – mówił o. Michał. Podziękował też wszystkim zaangażowanym w pomoc o. Józefowi, w tym Bratu i Siostrze, którzy w ostatnich miesiącach posługiwali przy nim w Poznaniu, a także pani Marii.

Po Mszy wszyscy udali się na cmentarz, gdzie złożono ciało o. Józefa w grobowcu zakonnym.

O. Józefie, spoczywaj w pokoju!

 

Homilia ministra prowincjalnego o. Wojciecha Kuliga

 

 


Śp. o. Józef Czysz (1957-2020)Dnia 5 grudnia 2020 r., w wieku 63 lat, w 38 roku kapłaństwa, odszedł do Pana o. Józef Czysz, członek Gdańskiej Prowincji św. Maksymiliana Marii Kolbego Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych w Polsce (Franciszkanów).

O. Józef Czysz, syn Edmunda i Anny z d.Zawiasa, brat dwóch sióstr (Marii i Janiny) oraz dwóch braci (Tadeusza i Edmunda), urodził się 19 marca 1957 r. w Lęborku. Po skończeniu nauki w Szkole Podstawowej, w 1972 r., wstąpił do Niższego Seminarium Duchownego w Niepokalanowie i ukończył je zdaniem egzaminu maturalnego.

30 sierpnia 1976 r. rozpoczął nowicjat w Zakonie Braci Mniejszych Konwentualnych w Smardzewicach. 4 września 1977 r. złożył pierwszą profesję zakonną, po której rozpoczął przygotowanie do kapłaństwa. Pierwszy rok studiów odbył w Seminarium w Krakowie (1977/1978) a kolejne 5 w rzymskim międzynarodowym seminarium franciszkańskim Seraphicum (1978-1983). W tym okresie, 8 grudnia 1981 r., złożył swoje śluby wieczyste, a 27 marca 1982 r. przyjął święcenia w stopniu diakonatu. Po zakończeniu formacji w Seraphicum wrócił do Polski i 25 czerwca 1983 r., we franciszkańskim kościele Świętej Trójcy w Gdańsku, otrzymał święcenia kapłańskie, których udzielił mu bp Lech Kaczmarek.

Pierwsze dwa lata po święceniach o. Józef przepracował duszpastersko w par. Podwyższenia Krzyża Świętego w Kołobrzegu (1983-1985), a następnie w Elblągu (1985-1987) i w Darłowie (1987-1989).

W 1989 r. decyzją władz zakonnych został skierowany do pomocy duszpasterskiej w Kustodii Kalabryjskiej, gdzie przez kolejne 3 lata posługiwał w klasztorze św. Serca Jezusa w Catanzaro Lido.  W 1992 r. wrócił do Polski i podjął się pracy duszpasterskiej w Poznaniu (1992-2000) oraz w Gnieźnie (2000-2002).

W 2002 r. ponownie został skierowany do pracy we Włoszech i przez rok pełnił obowiązki gwardiana klasztoru w Pizie (2002-2003). W 2004 r. wrócił Polski, gdzie pracował duszpastersko w klasztorach Gnieźnie (2004-2009) oraz w Elblągu (2009-2015).

W 2015 r. o. Józef został przeniesiony do klasztoru w Poznaniu, gdzie przebywał aż do swojej śmierci, która nastąpiła na skutek choroby nowotworowej w dniu 5 grudnia 2020 r.

 


Najczęściej czytane:

Podobne artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*