XII Bieg Małych Rycerzy w Darłowie

11 czerwca 2011 r. w Darłowie odbył się doroczny Bieg Małych Rycerzy.  Tematem przewodnim biegu była 70 rocznica śmierci Maksymiliana Kolbe i 25 lat istnienia prowincji św. Maksymiliana Braci Mniejszych Konwentualnych. Dzieci zostały podzielone na kilkuosobowe zastępy, które brały udział z konkurencjach, przy których wspólnie wykazywały się wiedzą o Rycerstwie Niepokalanej i osobie św. Maksymiliana. Tradycyjnie obowiązywał strój średniowieczny. W spotkaniu uczestniczyły m.in. dzieci z naszych parafii w Lęborku, Gdyni i Darłowa.

Najważniejszym punktem dnia była oczywiście wspólna Eucharystia podczas, której szeregi Rycerstwa Niepokalanej zasilili nowi członkowie:) Na koniec o. Janusz Szypulski ogłosił zwycięską drużynę, której wręczył figurkę św. Maksymiliana Marii Kolbego i kuferek z niespodzianką.

Zwycięską drużyną został zastęp z Darłowa.

Lębork: pielgrzymka dzieci pierwszokomunijnych

14 czerwca 2011 roku dzieci pierwszokomunijne wyjechały na pielgrzymkę do Sanktuarium Matki Bożej w Gdańsku-Matemblewie. Inspiracją jej zorganizowania było dziękczynienie za dar sakramentu pokuty i przyjęcia po raz pierwszy Pana Jezusa w Komunii Świętej.

Uczestnikami wyjazdu byli uczniowie różnych lęborskich szkół, w tym Szkół Podstawowych nr 3,4,5,8. Dużą pomocą była też grupa dziewcząt z klasy VIa ze SP nr 3.

Chociaż punktem kulminacyjnym wyjazdu była Msza Święta w Matemblewie i zwiedzanie tegoż Sanktuarium, nie obyło się też bez innych atrakcji.

Niezapomnianym wrażeniem dla wszystkich uczestników pozostanie rejs tramwajem wodnym z Gdyni na Hel i podziwianie piękna Zatoki Gdańskiej, trud wejścia na wieżę widokową w Gdańsku, przynajmniej na kilka dni, utrwalił się w mięśniach uczniów i opiekunów, a spacer po molo między małymi kroplami deszczu dał wszystkim chwilę oddechu i orzeźwienia. Na koniec ognisko z pieczeniem kiełbasek i niestety… czas na powrót do domu.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
Franciszkański kanał telewizyjny Zobacz
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Lębork: renowacja misji parafialnych

Przed rokiem owocnie przeżywaliśmy w naszej parafii Misje święte. Zgodnie z tradycją po roku nadeszła pora ich renowacji, czyli odnowienia wezwania do nawrócenia i powierzenia na nowo swojego życia Bogu. W tym czasie naszymi duchowymi przewodnikami byli franciszkanie: o. Grzegorz Piśko z Koszalina i o. Roman Zioła z Gdańska.

Renowację misji rozpoczęliśmy w niedzielę, 10 kwietnia. Tego dnia podczas Mszy św. o godz. 10.00 modliliśmy się w intencji Ojczyzny oraz za ofiary katastrofy pod Smoleńskiem. Po Mszy św. udaliśmy się przed kościół, gdzie o. Grzegorz poświęcił nowy krzyż misyjny. Niedziela była dniem zachęty do zaangażowania się w przeżywanie czasu duchowej odnowy.

Od poniedziałku do środy wierni uczestniczyli w naukach rekolekcyjnych, głoszonych podczas Mszy św. o godz. 9.00 i 18.00. O godz. 19.15 specjalną naukę o. Grzegorz kierował pod adresem małżonków. Szczególną okazję do skorzystania ze spowiedzi wielkopostnej parafianie mieli we wtorek.

W tym czasie (10 – 15 kwietnia) swoje rekolekcje wielkopostne przeżywały dzieci oraz młodzież gimnazjalna, ponadgimnazjalna oraz pracująca. W piątek młodzi chrześcijanie podziękowali o. Romanowi za jego słowa zachęcające do odnowy osobistej relacji z Jezusem Chrystusem.

Więcej na stronie lęborskiej parafii

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
Franciszkański kanał telewizyjny Zobacz
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Gdynia: pożegnanie żłóbka

Nie wszyscy pamiętają, że przed laty w naszej parafii w Gdyni istniał piękny zwyczaj „Pożegnania żłóbka”. Było to wspólne kolędowanie Parafian i wszystkich chcących pośpiewać kolędy przed świętem Matki Boskiej Gromnicznej, kiedy to kończy się w Polsce tradycyjny czas kolędowania.

Na szczęście o zwyczaju tym nie zapomniały parafialne Promyki, to jest nasza dziecięca schola prowadzona przez pana Marka. Oni to właśnie postanowili odnowić pożegnanie z kolędami i dlatego zaprosili wszystkich chętnych w niedzielę 30 stycznia po Mszy św. o godz. 11.3o do kaplicy św. Antoniego. Wszyscy przybyli mogli posłuchać zarówno kolęd tradycyjnych jak i tych mniej znanych. Kto znał słowa i melodię włączał się do śpiewu.

W pierwszej części wystąpiły dzieci ze Szkoły Podstawowej nr 23. Mimo, że wiek śpiewających był całkiem dziecięcy, to jednak ich głosy były mocne, piękne i kiedy zamknęło się oczy mogło się odnieść wrażenie, że śpiewa osoba dorosła. Dzieci przy śpiewaniu mają jednak tę przewagę, że oprócz dobrego głosu wnoszą dziecięcą spontaniczność i radość.

Część drugą wypełniły kolędy, które wyśpiewały Promyki. Scholka „odkurzyła” dawne pastorałki, których najmłodsi już nie znają, ale starsi pamiętali i nucili wraz z Promykami.

Nad całym spotkaniem pieczę sprawował o. Kamil, opiekun Promyków. Także o. Proboszcz odwiedził śpiewających i z lubością wysłuchał dziecięcych śpiewów.

Wszystkim obecnym serdecznie dziękujemy za przybycie i zapraszamy za rok – chcemy bowiem odnowić tradycję „Pożegnania żłóbka” w naszej parafii.

Zdjęcia na stronie gdyńskiej parafii

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
Franciszkański kanał telewizyjny Zobacz
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Pomocnicy świętego z Miry w Dobrej

W parafii Matki Bożej Królowej Świata w Dobrej w pierwszą niedzielę Adwentu rozpoczęła się, już po raz siódmy, akcja „zrób prezent dziecku”. Akcja pilotowana jest przez Parafialny oddział Caritas. Zawsze w I Niedzielę Adwentu w naszym kościele parafialnym w Dobrej ustawiana zostaje choinka, na której nie znajdziemy zwykłych bombek, ale małe karneciki z imionami dzieci. Parafianie mogą ściągać karteczki, by później móc zrobić prezent dziecku, którego imię i wiek znajduje się na bileciku.

Przed samymi świętami, 20 grudnia, podczas specjalnego nabożeństwa w kościele, na którym będą dzieci i ich rodzice, otrzymają paczki przygotowane przez „pomocników św. Mikołaja”. Dla niektórych z nich, będzie to może jedyna radość, jakiej doświadczą tego roku.

Hasłem, jakie co roku przewodzi parafialnemu oddziałowi Caritas, jest: „Wspominając nasze dzieciństwo, pamiętajmy o naszych pociechach i podarujmy im cząstkę swego serca”.

Karteczki zniknęły z choinki bardzo szybko, co wskazuje na gorące serca, które pragną podzielić się z najmłodszymi parafianami.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
Franciszkański kanał telewizyjny Zobacz
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Zjazd Małych Rycerzy

Pod hasłem „Wyciągnij pomocną dłoń” dnia 23 października 2010 r. w Lęborku odbył się Zjazd Małych Rycerzy Niepokalanej Polski Północnej. Udział w spotkaniu wzięły wspólnoty z Czerska, Gdańska-Oliwy, Ostródy, Bolszewa i Lęborka. Całość liczyła ponad 100 osób.
Gospodarze czekali na przyjezdnych od rana witając ich serdecznym uśmiechem, ciepłą herbatą i słodkim poczęstunkiem. Radości było wiele.
Po przybyciu wszystkich uczestników, nastąpiło przedstawienie się grup. Każda wspólnota powiedziała kilka słów skąd jest, co robi na spotkaniach, ile osób liczy itp.
Duchowe rozpoczęcie zjazdu nastąpiło w Sanktuarium Św. Jakuba Apostoła uroczystą Eucharystią, którą sprawowałem wraz z ks. Mateuszem (opiekunem wspólnoty z Czerska).
Po Mszy Świętej kustosz Sanktuarium o. Piotr Pawlik opowiedział dzieciom w kilku zdaniach o Sanktuarium i postaci św. Jakuba Apostoła.
Następnie uczestnicy przeszli do Zespołu Szkół Mechaniczno-Informatycznych na smaczny obiad. Potem miały miejsce spotkania w grupach wiekowych.
Rycerze rozmawiali o pomocy, dzielili się swoim doświadczeniem, stworzyli receptę jak powinna wyglądać pomoc.
Najmłodsza grupa w wieku od 4 do 7 lat odkryła, że pomocą są dobre uczynki, które prowadzą do nieba. Druga, trzecia i czwarta klasa podstawówki skupiły się na tym co dobrego, a co złego można zrobić rękoma. Podzielili się także wnioskami ze spotkania, że Rycerze Niepokalanej powinni używać rąk do dobrych czynów.
Trochę starsi V i VI klasa podstawówki rozmawiała o pomocy interesownej i bezinteresownej. Jednomyślnie uznali tę drugą za piękniejszą i prawdziwą.
Najstarsi tj. gimnazjaliści i licealiści skupili się na różnych rodzajach pomocy, z czego najwięcej rozmawiali o pomocy duchowej.
Po podsumowaniu pracy w grupach był czas na gry i zabawy przeplatane tańcami, czyli mała dyskoteka.
Na zakończenie Rycerze podziękowali Panu Bogu i Matce Bożej za wspólne spotkanie.
Po błogosławieństwie Bożym przedstawiciele grup otrzymali dłoń, na której mają odbić swoje ręce wszyscy z danej wspólnoty, jako wyraz podjęcia się „wyciągania pomocnej dłoni” do drugiego człowieka. Wszyscy uczestnicy zjazdu otrzymali pamiątkowe kartki z Sanktuarium św. Jakuba Apostoła.
Aby Rycerze pamiętali jak ważne jest „wyciąganie pomocnej dłoni”, każdy Rycerz dostał w prezencie zdjęcie dłoni z hasłem zjazdu.
Wszystkim bardzo się podobał wspólny zjazd, dlatego opiekunowie wspólnot planują kontynuować wspólne spotkania.

Lębork: „Jesteśmy sobie potrzebni”

Około 70 dzieci z Lęborka i Czerska uczestniczyło w Dniu Wspólnoty Małych Rycerzy Niepokalanej. Odbył się on 24 kwietnia pod hasłem „Jesteśmy sobie potrzebni”. Dzień Wspólnoty rozpoczął się Eucharystią, którą odprawił lokalny asystent o. Robert Twardokus. Spotkanie upłynęło w miłej, braterskiej atmosferze. Rycerze dzielili się ze sobą doświadczeniem wspólnoty, wspólnie zastanawiali się nad darem Bożym jakim jest drugi człowiek. Nie zabrakło też wspólnej zabawy.

Dzieci tak mówią o tym spotkaniu: „mogliśmy poznać inne dzieci, które tak jak my są Rycerzami Niepokalanej. Bardzo się cieszymy, że mogliśmy razem być i już nie możemy doczekać się, aż znowu się spotkamy”

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
Franciszkański kanał telewizyjny Zobacz
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Werdohl: dziecięcy karnawał

Po raz pierwszy u nas zorganizowana została zabawa karnawałowa dla dzieci z parafii. Inicjatywę Proboszcza zamienili w czyn starsi ministranci. Aż 115 osób można było się doliczyć tego popołudnia. Trudno jednak zmierzyć radość, wypełniająca parafialną salę, ponieważ maluchy z całą swoją niespożytą energią zaangażowały się w tańce, zabawy, karawany, itd. Oczywiście było też bardzo kolorowo, ponieważ zgodnie z karnawałową tradycją dzieci były przebrane. Naturalnie zapewniło to dodatkowe emocje przy konkursie na najpiękniejszy strój. Trochę tego wyjątkowego klimatu można zobaczyć tutaj: http://www.youtube.com/watch?v=ecxhjZdZYw0

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
Franciszkański kanał telewizyjny Zobacz
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Lębork: przegląd jasełek

Już po raz szósty wnętrze kościoła św. Jakuba w Lęborku wypełniło się uczestnikami Miejskiego Przeglądu Jasełek. W sobotę, 16 stycznia, wystąpiły zespoły dziecięce i młodzieżowe prezentując, bliskie franciszkańskiej duszy, sceny narodzenia Pana Jezusa. W przerwach można było posłuchać koncertu kolęd w wykonaniu zespołu „Biedronki” z Łeby oraz miejscowego zespołu „Emmanuel”.
Mieliśmy sposobność zobaczyć jasełka w wykonaniu Powiatowego Centrum Edukacyjnego, Zespołu Szkół nr 3, Grupy Teatralnej Miejskiej Biblioteki Publicznej, Gimnazjum nr 2, Przedszkola na 5, Przedszkola nr 6, Małych Rycerzy Niepokalanej, Szkoły Podstawowej nr 8, Zespołu kolędniczego Szkoły Podstawowej nr 3, Grupy Teatralnej FOR-MA z Młodzieżowego Domu Kultury, Zespołu kolędniczego ZPiT Ziemia Lęborska oraz Zespołu Magia Szkoły Podstawowej nr 3.
VI Miejski Przegląd Jasełek odbył się pod patronatem honorowym Burmistrza Miasta Lęborka oraz Starosty Lęborskiego.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
Franciszkański kanał telewizyjny Zobacz
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Gniezno: Warsztat św. Józefa

Od początku tegorocznego adwentu we franciszkanskim Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia, Pani Gniezna, pojawił się warsztat św. Józefa. Stanął on w bocznej kaplicy kościoła, a praca w nim ruszyła po pierwszych porannych roratach.

Warsztat w kościele??
Wchodząc do franciszkanskiego kościoła w Gnieźnie i idąc w stronę prezbiterium, w bocznej kaplicy św. Maksymiliana – po prawej stronie – zobaczyć można warsztatowy, zwykły stół. Na nim wióry, kawałki drewna, długa deska, przytrzymywana imadłami, coś na kształt poduszki, zaś obok stoi oparta drabina, ale wyglądająca dość dziwacznie, bowiem brakuje jej wielu szczebli (lepiej byłoby powiedzieć, że ma ich zaledwie parę). To warsztat św. Józefa, co potwierdza drewniana tabliczka górująca nad drewnianą konstrukcją.

Adwentowe zmagania
Warsztat to miejsce pracy. Nie inaczej jest u św. Józefa. We franciszkańskim warsztacie każdego dnia po roratach (które odprawiane są o 6.3o) gromadzi się grupka dzieci, które z zapałem heblują, wbijają gwoździe, zbierają wióry, a po pracy sprzątają po sobie. Wszystko po to, by przez ten widzialny wysiłek pamiętać o wewnętrznej pracy, jaką w adwencie – i nie tylko – musimy podejmować, by dzięki łasce Pana Boga uczyć się wypełniać Jego wolę. Patronem jest tu św. Józef właśnie, ten, który sam pracował nie tylko jako rzemieślnik, ale przede wszystkim w warsztacie swego serca. To stamtąd pochodzą najwspanialsze prace św. Józefa: jego pokora, niezłomna wiara, ufność, cierpliwość. Naśladując Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny dzieci przychodzące na roraty chcą także pracować w swych sercach.

Laska dla pasterza, poduszka i drabina
Nad czym jednak dzieci pod okiem franciszkanów pracują? Otóż heblując długą deskę (czy raczej kawałek drewna?) przygotowują laskę dla pasterza, która zostanie włączona do procesji z darami podczas Pasterki. W obecnym roku kapłańskim nie zapominamy o duszpasterzach i stąd laska dla pasterza ma być symbolem naszej modlitwy, troski i miłości do pasterzy Kościoła. Każdego dnia najmłodsi wkładają wiele serca i wysilku, by laska nabierała właściwych kształtów. U św. Józefa nic nie może się marnować, dlatego wióry frywające tu i tam są szybko zbierane i wkładane do przyniesionej przez dzieci poszewki na poduszkę: w ten sposób powstaje jasiek dla Pana Jezusa, który dzieci ułożą w żłóbku Zbawiciela. Będzie to ich szczególny dar dla Nowonarodzonego. Ale to jeszcze nie wszystko! W warsztacie przybija się też gwoździe – w poszczególne dni adwentu dzieci przybijają szczeble do drabiny, która jest symbolem drogi do nieba – z jednej strony naszego kroczenia w górę, ku Bogu, ale także jest symboliczną drogą, którą zejdzie Pan Jezus, kiedy się narodzi. Okazuje się, że wbijanie sporych gwoździ w niemałe szczeble nie jest takie proste – niewielkie dziecięce dłonie muszą się sporo natrudzić, by gwóźdź wszedł prosto, by szczebel był równy. Kilka gwoździ zostało solidnie pogiętych, nim dzieci nabrały wprawy. Teraz jednak praca idzie już żwawo, choć wciąż trzeba w nią wkładać dużo wysiłku.

Pomysł
Warsztat św. Józefa wymyślił o. Tadeusz Pytka, który od ponad roku pracuje w gnieźnieńskiej parafii. On też sam go zbudował i przygotował do tego, by dzieci mogły każdego dnia spotykać się po roratach i wspólnie pracować. Wydawać by się mogło, że hebel, mlotek i kawałki drewna to nic ciekawego, szczególnie o świcie, a jednak warsztat okazał się strzałem w dziesiątkę! Parafia franciszkańska w Gnieźnie nie jest duża, więc i dzieci na roraty nie przychodzi wiele, ale ci, którzy są z zapałem i radością pędzą po Mszy do warsztatu. Co ciekawe dziewczynkek wcale nie odstrasza ciężki mlotek czy heblowanie drewna. Wraz z chłopcami cierpliwie czekają na swoją kolej, by móc przybić kolejny szczebel do adwentowej drabiny czy oczyścić z kory przyszłą pasterską laskę. Także dorośliz uznaniem kiwają głowami patrząc na pracujące dzieci. Pomysł o. Tadeusza zaciekawił także media: warsztat św. Józefa opisał poznański Przewodnik Katolicki (nr z 20 XII 2009 r.), informacja pojawiła się na stronie Katolickiej Agencji Informacyjnej, a nawet w Gazecie Wyborczej. Także Telewizja Polska (oddział poznański) przyjechała specjalnie do Gniezna o świcie, by zrobić reportaż o warsztacie.

Nagroda
Na roratach dzieci dostają codziennie karteczki, z których powstanie na koniec obrazek. Najwytrwalszych nie ominie też nagroda za dzielne wstawanie. Ale najważniejszą nagrodą jest sama praca w warsztacie św. Józefa. Oprócz prawdziwej frajdy każdy, kto w nim popracuje przez swój wysiłek może lepiej wypełnić adwent i przygotowywać się do narodzin Zbawiciela.

Co jeszcze?
Warsztat św. Józefa to nie jedyny ciekawy adwentowy pomysł gnieźnieńskich franciszkanów. W kościele powstaje szopka (w której budowie pewnie też macza palce św. Józef…), a na miejskim rynku tradycyjnie powstawać będzie, po raz kolejny, żywa szopka, przy której w Święta śpiewane będą kolędy, oraganizowane zabawy i konkursy. W krypcie kościoła czynna jest też Komora – działanie przestrzenne o charakterze medytacyjnym; młodzież spotkała się na adwentowym Czuwaniu ze św. Franciszkiem zaś wspólnota Caritas organizuje zbiórkę artykułów dla najbiedniejszych rodzin z parafii.

Czytaj więcej na stronie Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia, Pani Gniezna

Poduszka dla Jezusa

Trzeci tydzień w warsztacie św. Józefa

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
Franciszkański kanał telewizyjny Zobacz
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Następna strona »